rdaconcepts

Soup of Lent 2 - Music Must Listen This Holy Week

2010-04-01T01:04:00.003+08:00

These are the selected songs for this holy week. No intend for infringing music.

Hangad - Simeon's Canticle

Bukas Palad Music Ministry - Ang Panginoon ang Aking Pastol

Gary Valenciano - How Did you Know

Bukas Palad Music Ministry - Anima Christi

Bukas Palad Music Ministry - In Him Alone

Bukas Palad Music Ministry - Ang Panginoon ang Aking Pastol

Bukas Palad Music Ministry - Kunin mo O Diyos

Hangad - Panginoon, Aking tanglaw

Hangad - Simeon's Canticle

Hangad - You are near

Hangad - Kahanga-hanga

Alan Parson's Project - Old and Wise

Himig Heswita - Hesus ng Aking Buhay

Various Artist - Inay

Basil Valdez - Mahiwaga

Basil Valdez - Lift up your Hands

Basil Valdez - Sapagkat kami ay tao lamang

Bugoy Drilon - Pananagutan

Alan Parson's Project - Time

Josh Santana - Sino Ako

Jamie Rivera - Sino Ako

Aegis - Hesus

Soup of Lent 1 - ANG PAGIGING MALAKAS SA KABILA NG KAHINAAN

2010-03-28T16:14:00.016+08:00

Magandang araw po sa inyo! Ako po si Rejie Agdigos, dating sakristan at mayor ng Knights of the Altar ng Parish of Saint Martin de Porres under the Jurisdiction of Diocese of Imus, Cavite. Akin pong pinasisimulan ang article-reflection na ito na tinatawag kong Soup of Lent (a 7-day reflection for the lenten season).

At ang pamagat ng ating pagninilay sa Unang Lunes ng Kuwaresma ay ANG PAGIGING MALAKAS SA KABILA NG KAHINAAN. Tila napuna ninyo na magulo ang title na pinili ko. Actully hindi po. Atin pong simulan ang pagninilay na ito sa isang kuwentong buhay.

Katatapos lang ng Second Semester. Nakakapagod, pero ayos lang kasi ganoon naman ang nag-aaral e. Madaming project sa eskwela, madaming mga pagsusulit din kaming hinarap. Nariyan yung nakikita ko yung mga higher year IT Students na graduating na nagtutumpukan sa tapat ng Alumni Office ng Adamson University, kaharap ang kani-kanilang mga laptop at mga thesis papers na nirerebisa at matamang pinag-aaralan. Kita ko sa kanila ang pagsusumikap na makapasa upang makasama sa martsa para sa graduation. Maganda ang kanilang ginagawa, sila ay nag-susumikap at nagtitiyaga upang makakuha ng magandang grades. Sinasabi ko sa sarili ko, sana kapag umapak ako sa yugto kung saan kami naman ang nagtutumpukan at abala sa aming Thesis ay nawa'y makayanan ko at makayanan ng mga kagrupo ko.

Merong isang pangyayari sa nakalipas na semestre na hindi ko makakalimutan, ang ilang-beses naming pagpupuyat dahil sa subject namin sa System Analysis and Design na naging sulit naman dahil nakapasa po kaming apat, sina Judy, James at Michelle. Pero meron pang isang pangyayari na hindi ko makakalimutan sa semestre na nagdaan, ito ay ang pagkamatay ni Jeff. Si Jeff, hindi naman kami close na magkaibigan, madalas ay nakaka-angasan ko kasi sa sobrang kulit. Sa apat na sulok ng kwarto namin, siya ang tinaguriang Joker ng Klase. Sa hindi inaasahang pangyayari, hindi natural death ang kinamatay ni Jeff, isang suicide. Nabalitaan ko ito sa Facebook at sa isang Diyaryo. Wala sa karakter niya na gagawin ang ganoong bagay. Pero kung anoman ang dahilan nito ay nawa'y pagpahingahin nawa ng Poong Maykapal ang kanyang kaluluwa.

Unang araw ng klase kung saan kaklase ko si Jeff, at matapos na nabalitaan ko ang naganap sa kanya, bago magsimula ang klase namin ay parati kaming nagdarasal, bawat klase namin sa iba't ibang asignatura ay nakagawian na naming magdasal. Noong araw na iyon, ramdam ko ang katahimikan na nakakapanibago at ang kalungkutan. Dumating ang professor namin, at ako ang pinagdasal. Sa hindi inaasahan, sumagi sa isip ko si Jeff, kasi nabanggit ng prof namin ang nangyari kay Jeff at hinihingi niya sa amin na ipagdasal si Jeff sa umagang iyon. Binubulong ko sa isipan ko na dapat maging malakas ako! Magpakita ako ng kalakasan sa kabila ng kanilang kahinaan at magkahinayang sa nangyari kay Jeff. At nang hindi ko na nakontrol ang aking sarili, hindi na ako nakapagsalita at unti-unti na lang pumatak ang aking luha. May mga lumuha din, lalo na sa mga tunay na kaibigan ni Jeff. At kalaunan, siya ay nilibing at tila hindi ko na siya makikitang makulit, maangas at magpapatawa sa amin.

Mga kapatid, nasaksihan ko po na sa kabila ng nangyari kay Jeff ay marami akong napunang mga kapwa kong estudyante na iba't iba ang kanilang mga agam agam ukol sa ginawa ni Jeff. Ok, nirerespeto ko ang kanilang mga pananaw ngunit sino tayo upang humusga sa ating kapwa? Sino tayong madalas ay nagmamalinis at pumupuna lamang sa dungis ng ating kapwa? Mga kapatid, ang lahat ng tao ay may kahinaan. Kahit pagkalakas-lakas mong tao, kahit ikaw pa ang pinakamayaman sa inyong komunidad, kahit ikaw pa ang celebrity sa inyong pangkat, ikaw - tayo - lahat tayo ay may kanya-kanyang kahinaan. Maging ako, noong nagdasal ako sa umagang iyon na dapat ay hindi ako nagpakita ng pagluha na dapat ay nagpakita ako ng Kalakasan sa kabila ng kanilang panghihinayang.

Maging si Kristo mga ay nagpakita ng kahinaan. Kung ating magugunita ang istorya ng kanyang pagdarasal sa halamanan ng Getsemane, idinalangin niya sa Diyos Ama na “tanggalin sa kanya ang Kalis ng paghihirap.” Ngunit sinunod pa rin niya ang kalooban ng Ama. Ibinigay niya ng buong-buo ang kanyang sarili nang ipako siya at mamatay sa krus para tubusin ang ating kasalanan. Kung tutuusin ay hindi na niya kailangang gawin iyon dahil Diyos na siya. Pero ginawa pa rin niya iyon nang dahil sa pagmamahal. Humugot si Hesus ng kalakasan na sundin ang hula sapagkat ito ang nakatakda at dahil sa pagmamahal niya sa sangkatauhan.

Bilang panghuli, isang tanong ang aking iiwan sa inyo. "...kung saka-sakali man, saan ka huhugot ng kalakasan sa kabila ng kahinaan nating lahat?"

Salamat sa pagbasa at nawa'y namnamin natin ang linggong ito.

Ano ang iyong panata?

2010-03-28T01:10:00.003+08:00

Panata essays the unusual journey of four individuals toward the fulfillment of their Christian vows -- their commitment to life, marriage, charity and peace.

Episode cardinal rosales

Have an Insomnia?

2010-03-20T03:11:00.001+08:00

There are two types of insomnia. The most common type is called secondary or comorbid insomnia. This type of insomnia is a symptom or side effect of some other problem.

More than 8 out of 10 people who have insomnia are believed to have secondary insomnia. Certain medical conditions, medicines, sleep disorders, and substances can cause secondary insomnia.

In contrast, primary insomnia isn't due to a medical problem, medicines, or other substances. It is its own disorder. A number of life changes can trigger primary insomnia, including long-lasting stress and emotional upset.

Insomnia can cause excessive daytime sleepiness and a lack of energy. It also can make you feel anxious, depressed, or irritable. You may have trouble focusing on tasks, paying attention, learning, and remembering. This can prevent you from doing your best at work or school.

Insomnia also can cause other serious problems. For example, you may feel drowsy while driving, which could lead to an accident.

This blogsite is set for transformation

2010-03-18T19:47:00.001+08:00

Babaguhin ko ang lahat... as in lahat kasi luma na po at hindi na ako nakakapag-update. Naging abala po ako sa schooling. Anyways, sa lahat ng bumibisita sa blog ko, salamat po.

Network Device

2009-12-07T20:28:00.002+08:00

Go to this link for the PPT Presentation.

Network Protocol

2009-12-06T18:09:00.000+08:00

For the MS Word (Need for 2007 Office)
http://meandmynotebook.co.cc/Wireless/

network protocols ppt

15 Hour Stranded sa bus

2009-09-27T15:39:00.004+08:00

September 26, 2009 - Isang maulan na umaga ang gumising sa akin. Nagising ako ng Sabado ng umaga para umatend ng isang seminar sa Adamson at gumising ako ng mga 5:50 A.M upang mag-abang sa teleradyo ng advisory sa CHED kung mag-sususpend sila ng klase para sa may mga pasok ng sabado. Umalis ako sa amin na may baha sa kalsada namin, di naman kalaliman at nalalakaran ko pa. Umuulan, pero may kahinaan at akalain mong hindi naman signal number one.

Nakasakay na ako sa bus (Erjohn and Almark Bus) biyahe ng Sta. Cruz, Lawton mga bandang alas - 8:40 A.M. Narating ko ang Quirino Road mga bandang alas 9:14 A.M at na-teng-ga ako doon ng halos 2 oras. Lumakas ang ulan ng mga bandang alas 10 AM. Na-teng-ga ulit ako sa Taft ave. Na-stock kami sa tapat ng PGH. Nagulat ako at sobrang baha na sa tapat ng PGH. Alam kong late na ako sa seminar namin sa school kaya nag-desisyon na akong hindi na ako papasok kahit may klase pa ako sa Physics ng 12:30 dahil sa tingin ko ay hindi naman din makakapasok yung prof ko dahil sa ga-dagat ang alon ng pagbaha.

Narating ko ang UN Avenue hanggang sa marating ko ang kalaw, tapat ng lagusan papunta sa pinapasukan kong unibersidad, ay matinding baha na halos ga-bewang ang lalim ng baha ang tumumbad sa akin. Doon na talaga ako nagdesisyon na hindi bumaba dahil mababasa lang ako.

Nag-decide na akong mag round-trip at narating ko ang Sta. Cruz, Lawton mga bandang 12:42 P.M.

Katabi ko sa BUS

Mga bandang 12:50 P.M., may nakatabi akong babae sa bus. Naririnig ko ang usapan nila ng kanyang Nanay sa Cellphone at kinukwento niya na bago makasakay yung katabi ko sa bus ay nakisakay muna siya sa isang delivery truck makarating lang sa sakayan. Narating namin ang Finance Road, Likod ng national museum, ay halos ga-balikat na ang lalim ng baha. Naaawang-natatawa ako sa mga nadadaanan ng bus kasi tumatama na sa mukha nila ang wave ng baha. Nakakausap ko yung katabi ko at parehas kaming nagulat sa biglang itinaas ng pagbaha sa kalakhan ng Taft Avenue. Natengga kami sa Taft avenue hanggang marating namin ang kanto ng Taft Cor. Quirino Ave ng bandang alas 2 P.M.

Gutom at Uhaw

Gutom na gutom na ako. Uhaw na uhaw na rin ako. Mula alas 10:00 ng Umaga hanggang sa natengga na kami sa may MIA road going to Coastal road ng mga bandang alas 3:00 ng hapon ay napag-tiisan ko at ng mga kapwa kong hindi pa nanananghalian ang gutom at uhaw. Yung katabi ko sa bus ay may pagkain. Noong unang inaalok ako ng tinapay ay nahiya akong kumuha. Pero ng mga bandang alas 4 ng hapon ay muli pa niya akong inalok. Kasi nagkukuwentuhan kami tungkol sa ulan at sa aming sarili. Kuwento niya, matindi rin raw ang baha sa may UST at sa blumentritt. Nakisakay na nga lang daw siya sa isang delivery truck makarating lang daw sa sakayan ng bus. Sinabi niya sa akin na nakaka-awa daw yung mga hindi pa nanananghalian magpahanggang sa oras na iyon ng mga alas 4 pm. Binanggit ko sa kanya na kasama ako sa mga hindi pa nanananghalian. Doon ay muli niya akong inalok ng tinapay, at hindi na ako nahiyang kumuha kasi naikuwento ko sa kanya na hindi pa ako nanananghalian. Walang tubig pero at least nalamanan naman yung kumakalam kong tiyan.

Pakikipagkaibigan sa isang pagkakataon

Nang ma-stranded kami sa bus sa Coastal mula 5pm (sept 26) - 1am (sept 27) ay nagkukuwentuhan kami ng katabi ko. Marami rin kaming mga bagay na napagkwentuhan. Kabilang doon kung anong kurso nya, anong kurso ko, kung ilang taon na ako at kung ilang taon na siya, mga pinagkakaabalahan namin sa buhay at nagpakilala kami sa isa't isa. Ang pangalan ng nakatabi ko ay si Maricar, isang 4th year Food Technology Student sa UST. Upang makaiwas sa stress, kinuwentuhan ko na lang siya ng kinuwentuhan. Halong katatawanan na may laman naman ang kinuwento ko sa kanya. Ikinuwento ko rin sa kanya mga detalye bago ako mag-college hanggang maging IT yung course na kinukuha ko sa huli. Mabait si Maricar, bukod sa tinapay na inalok niya sa akin, meron din siyang mani na inalok sa akin pero hindi ako kumuha kasi wala akong tubig. Naging OK naman ang pag-uusap namin ni Maricar, hanggang sa siya ay nakatulog na sa sobrang ka-antukan ng 12am ng 27 ng setyembre. Sinubukan kong kunin ang kanyang facebook pero hindi daw siya nagfe-facebook. Nahihiya din naman akong kunin cell number niya, baka mahalata ako. Hanggang sa kalagitnaan ng pagkaka-stranded namin sa bus ay parang close na kami. At nang bumaba na ako sa amin ay parati kong sinasabing mag-iingat siya sa pagbaba niya sa bus kasi sa may Molino siya nauwi. Bago ako bumaba sa bus, nagpasalamat ulit ako sa kanyang kabaitan sa akin. Salamat sa kanyang tinapay.

Customer-oriented na Drayber at Kundoktor

Nag-round trip ako sa may Sta. Cruz, di na ako nakipagsapalaran na lumusong sa baha sa may kalaw. Hawak ko pa rin hanggang sa ngayon ang naging ticket ko. Mga 12nn pala ako nakarating sa antayan. Siningil ako ng Php 31.00 at masasabi kong naging sulit naman ito kasi mababait at may sense of humor ang driver pati na yung kundoktor. Ayon sa tiket na hawak ko ngayon, ang pangalan ng drayber ay si Ramon Ibis at ang kundoktor naman ay si Ramonito D. Sabagay. Gusto ko nga sana silang i-commend sa operator ng erjohn and almark dahil sa pagiging mahusay nila sa kanilang tungkulin. Kasi tignan mo, yung draber ay nag-aalok ng libreng tawag sa mga SMARt Subscribers, kahit ako sinubukan kong tumawag sa mama ko pero hindi nga lang na-contact. Libre ring charge ng cellphone. Yung kondoktor naman, naging komedyante naman para hindi mainip at maistress yung mga pasahero. Yung isang pasahero, may baong bala ng DVD ay pinahiram muna niya sa konduktor yung pelikula ni Eddie Murphy. Komedi yung palabas at nakita ako sa mga kapwa kong nastranded ay kahit paano'y naibsan lang ng konti yung pagkainip nila sa tagal ng pagkakastranded. Kung baga sa commercial ng isang network provider, karapat-dapat silang iklap-klap!

Mga kapwa kong na-stranded

Halo-halo ang nararamdaman ng mga kapwa ko naistranded sa bus. May naaasar dahil sa kawalang galaw ng mga sasakyan, may mga namimitig na sa pagkakaupo ng halos 10 oras sa upuan, may mga inaantok at nakatulog sa sobrang bagal ng daloy ng sinasakyan namin at ang iba naman ay piniling maging kalmado. Naging makasaysayan sa amin ang kahabaan ng Coastal Road. Naging comfort area namin ito. Naranasan kong umihi habang malakas ang ulan sa gitna ng coastal, mahaba ang ihi ko na halos tatlong happy birthday ang katumbas ng haba ng ihi ko. Yung mga kababaihan naman lalo na yung katabi ko ay di rin nakatiis. Pinahiram ko ng payong yung katabi ko para somehow ay matakpan nya yung kanyang sarili. Maigi na lang at umulan para kahit paano ay hindi mamamanghi sa coastal sa dami ng naihi doon.

Conclusion

Although naging perwisyo ito sa iilan at may mga buhay na nakitil sa ibang lugar, masasabi kong naranasan ko na ang mga bagay na hindi ko naranasan. Naranasan kong ma-teng-ga sa bus ng halos 15 hours, naranasan ko ding maihi sa gitna ng coastal road kahit may dumadaan na tao, naranasan ko ding magutom at hindi mananghalian ng halos 15 oras, at higit sa lahat, nakilala ko si maricar, yung nakatabi ko at nag-alok sa akin ng tinapay.

Sa mga pag-ulan ng ganito, masasabi kong ito na ata ang unti-unting ganti ng kalikasan sa pambababoy nating mga tao sa kanya. Iisipin mo bang signal number one lang yung naranasan namin? Sa ga-dagat na ang alon ng baha na nakita namin? Halos sumisipol ang lakas ng pag-ulan. At ang mga basura sa dagat ng maynila ay bumalik sa kalsada matapos ang high tide at paghampas ng dagat sa lakas ng hangin at ulan.

Sana ay huwag ko na muling maranasan ito, at nawa ay basbasan ng panginoon ang mga taong hanggang sa ngayon ay nakararanas pa ng kaperwisyuhan dulot ng pag-ulan.

kamusta?

2009-09-18T09:11:00.003+08:00

kamusta po mga kaibigan? It's been a long time na hindi ako nagpo-post sa blog ko. anyways, kaka-birthday ko lang po. already 21 na.

balak ko sanang bumili ng domain name, kasi may natira ako ritong pera pero nagdadalawang isip ako kung gagamitin ko na lang ito kapag nag-a-ITRP na ako o para sa blog ko? anyways, meron pa naman akong 3 weeks para mag-decide.

balak ko na ding baguhin tong UI ng blogsite ko. masyado na raw dull sabi ng tatay ko, baguhin ko daw yung "environment", hehehe!

um, baka matagalan pa rin akong sundan itong blog post ko kasi marami akong gagawin nitong darating na weeks hanggang october kasi rush kami sa mga projects and exams sa mga majors. godbless sa inyong lahat!

&out!

A Sudden Loss

2009-06-29T14:46:00.002+08:00

Thriller, Bad, Billie Jean, Beat It!, One day in your life, Say Say Say, Heal the World, We are the One, Gone to Soon are the songs that I like. Maigi na lang, pinalabas ng MYX ang mga MTVs ni Wacko Jacko noong Sunday and I appreciated the songs of Michael Jackson lalo na yung thriller na mahaba pala duration ng MTV nya.

I pray for the repose of his soul.

Adamson Suspends Class due to A(h1n1)

2009-06-20T15:10:00.005+08:00

Nag-start na ang klase namin noong June 15. Medyo ok at excited ako sa pasukan. Na-meet ko na ang mga professor ko pati na yung mga kaklase ko. Yung iba kong mga kaklase, hindi nabago. Pero marami rin ang panay bago.

Bininyagan ko na din yung bago kong Bag. Medyo may kalakihan pero sulit naman kasi marami akong notebook na binili para sa Tatlong Major Subjects at sa Physics.

Ang pasok ko ay lunes hanggang sabado. Mas worst ang lunes ko kasi isang subject lang ako from 9-10 A.M lang ako. Gayundin ang Biyernes ko. From 9-10 may klase ako, then kasunod nito ang laboratory ko sa Operating System from 3-6 P.M.

Kanina, papasok na sana ako para sa klase ko sa Physics ng 12-6 P.M. Siyempre sa bahay na ako kakain para papasok na lang ako. Habang kumakain ako ng tanghalian kanina, hindi ko inaaasahan ang brownout kanina dahil may transformer na sumabog sa kanto ng village namin. So walang ilaw, then tinignan ko yung Cellphone ko. Nakatanggap ako ng SMS galing sa dalawa kong kaklase na sina Shane at Jeff. Ito yung naka-sulat:

Sender: AdU IT Shane
+63908130XXXX

Clasm8s d classes r suspend starting today
until june 29, due to A(H1N1 1)its confirmed,
accounting students,, plz 4ward diz message
to any ADU students, from fr.greg univ.
president

Sender: AdU IT Jeff Tan
+63917438XXXX

Mula 22 hnggang 29 ay wala taung pasok dahil
sa h1n1. Confirmed na
-jeff tan

Nagulat ako sa chain message ng mga kaklase ko. E noong nag-brownout, hindi pa plantsado yung damit na isusuot ko. Nataon na nga lang kamo at may suspension DAW ng klase. Pero ayaw kong maniwala, tinawagan ko yung tropa ko sa Imus at yung kapit bahay naming taga Adamson din at ang sabi nila ay nakatanggap rin sila ng message.

Bago pa man ito nangyari, kahapon pa lamang ay nabalitaan na akong meron raw natamaan ng Swine Flu sa may classroom ng Business Admin. Tiyempong nakausap ko yung presidente ng Student Gov't ng Adamson. Noong una, sabi daw hindi pa confirmed pero meron nga raw na sabay sabay na nilagnat. At kaninang papasok na ako ay naalala kong "... oo nga pala, may kumalat na balitang may nilagnat na mga estudyante sa may BA"

At dahil 'jan, nag-email ako sa adamson. Clinarify ko talaga kung suspended nga yung klase. Nag-text din ako sa DZMM Teleradyo sa programang Magpayo nga Kayo pero hindi nila nabasa yung text ko.

Sana nga, hindi nila sinuspend yung klase. Pero dahil sa kinatatakutan ang Swine Flu ay contagious, mas pinili ng School na mag mandatory suspension for 10 days ang klase.

Ngayon pa lang, iniisip ko na agad kung anong gagawin ko sa 10 araw na walang pasok?

proposed amendments

2009-06-09T19:24:00.005+08:00

Matrix House Proposed Charter Amendments Matrix House Proposed Charter Amendments mlq3 Existing provisions and proposed changes to the Constitution, as drafted by the House of Representatives in 2006.

Publish at Scribd or explore others: Other How-to-Guides & Manu Law & Government Government-Asia

No Post Muna

2009-06-05T01:38:00.003+08:00

Ang Lolo ko... Part 1

2009-05-29T23:42:00.005+08:00

Medyo na-late ako ng pagpo-post ngayon, kasi napagod ako galing sa school. Anyways, ang mga sumusunod na article ay isang pagbibigay ala-ala sa lolo ko na kasalukuyang kapiling ang maykapal (si Bro). Mahaba ang istorya kong ito kaya ito ay hahatiin ko sa tatlong parte.

Siya si Lolo Jun, Dionisio Banaban Dipasupil ang tunay niyang pangalan pero noong naging US Citizen siya ay naging Don Bond Peale ang naging pangalan niya. Ayaw niyang nagpapatawag na Lolo o Lolo Jun noong nabubuhay pa siya sa Houston, TX. Ang gusto niya ng itawag namin sa kanya kapag tumatawag kami sa kanya noon ay Grandpa para matuto raw kami sa Ingles. Why not, my beloved Grandpa?

Maraming ikinukwento sa akin ang nanay ko noong ang Lolo ko ay sa Pilipinas pa tumitira. Great Disciplinarian ang Lolo ko. Kapag nakagawa ka ng pagkakamali sa kanya, didisiplinahin ka ng lolo ko sa pamamagitan ng pangaral at palo na hindi naman sosobra. Kapag nasunod mo ang gusto niya ay magkakasundo kayo. Kaya noon daw nagkaroon ng 100 sa Exam sa Filipino at Math ang Mama ko noong nasa Elementary Siya ay binilihan siya ng Bisikleta ng Lolo ko. Kung sa mapag-mahal, mapagmahal ang Lolo ko. Magaling sa Aikido, Arnis, at Tennis. Nag-aral din ang Lolo ko sa Adamson University pero hindi nakagraduate pero nagamit pa rin niya yung konti niyang natutunan sa Architecture at naging Draftsman dati sa Guam at Texas.

Unang nangibangbayan ang Lolo ko sa Guam. Umuuwi siya sa Pilipinas pero masaya na daw kung umabot ito sa dalawang buwan sabi ng mama ko. Parang kagaya ko, masaya ang nanay ko kapag umuuwi ang papa niya (ang lolo ko). Pero nagdaan ang mga panahon noon, lumipat sa America ang Lolo ko upang makamit niya ang American Dream niya na doon ay maging isang ganap na US Citizen. Pero ang lahat ng magagandang pangarap na makapamuhay sa America ay tila naging isang masamang tampo sa Mama ko at sa Lola ko. Uso kasi dati sa Amerika, para maging Citizen ka doon e kailangan mong makapangasawa ng isang Green Card Holder o sa madaling salita ay isa ring US Citizen. Ang naging pagkakamali lang ng Lolo ko ay sumangayon siya sa isang Fixed Marriage sa isang Pilipina rin, hanggang sa hindi na siya pinabalik dito sa Pilipinas. Kung baga, ang black mail daw, once na umuwi ang Lolo ko dito sa Pilipinas ay babawiin ng napangasawa niya doon sa Amerika ang pagiging US Citizen ng Lolo ko.

Hanggang sa Hindi na nga umuwi sa Pilipinas ang Lolo ko. Siyempre, nalungkot ang Lola ko sa naging desisyon ng Lolo ko. Naging plano pa nga raw ng Lolo at ng Lola ko na si Mama na lang daw ang kukunin ng Lolo ko para doon siya mag-aral, at dahil sa pag-mamahal ng Mama ko sa Lola ko, hindi sumunod ang Mama ko sa Amerika inspite and despite of good opportunities and education sa amerika. Kaisa-isang anak lang ng Lolo at Lola ko si Mama, siyempre, binanggit sa akin ni Mama na ayaw niyang iwan si Lola dahil siya ang nag-alaga sa kanya at siya lang talaga ang nag-aaruga sa kanya sa mga oras na siya ay nangangailangan ng kalinga at pagmamahal.

Kaya masasabi ko na lumaki ang Mama ko na halos hindi rin niya halos kapiling ang Lolo ko. Ni kami ngang mga Apo niya, hindi kami nakita nang personal habang may pagkakataon pa noon. May humahadlang? Maaari. Yung pangalawa niyang asawa, si Yolanda Sena - Peale.

Sa part two nito, ikukuwento ko ang mga naging ala-ala ko sa lolo ko kahit hindi kami pinalad na magkaharap ng personal. At ang part three naman ay ang saloobin ko noong nabalitaan kong nagkasakit ang Lolo ko at dina-dialysis na siya.

Sa totoo lang, kahit hindi man kami binigyan ng pahintulot ni Bro na makita namin ang isa't isa sa personal, sa puso ko ay mananatili ang Lolo ko, dahil kung wala siya, hindi magiging da-best nanay ang Mama ko.

Sex Scandal, baw! Part 2

2009-05-28T17:36:00.006+08:00

This page requires a higher version browser
Ito po ang karugtong ng nauna kong article na naipost ko kailan lang. Kanina po, pahapyaw-hapyaw kong pinapanood ang Senate Probe tungkol sa Hayden Cam Sex Scandal sa DZMM Teleradyo at maraming naganap sa loob ng Pecson Hall sa may Senado. Nariyan na ang pambubuhos ni Former (RIZAL) Mayor Abner Afuang ng tubig mula sa bote ng Mineral Water sa buhok ni Dr. Hayden Kho na siya namang inaresto ang dating mayor ng mga Sgt. @ Arms ng Senado.

Tama ang sinabi ni Sen. Allan Peter Cayetano, ang dahilan kung bakit niya binoykot at hindi siya umatend sa pag-he-hearing ay inihambing niya ang session na ito sa isang pagbubuhos ng gasolina sa nagliliyab na apoy. At tama naman, mas lalong nag-alab ang isyu; kung saan e dapat naka-focus lang ang senado sa pambibidyo ni Dr. Kho kay Katrina at sa iba pang mga babae pero nalihis ito at nadagdagan pa ng isyu tungkol sa Droga at sa mga nagsusuply ng Droga kay Dr. Kho. Base rin sa pinanood ko sa Teleradyo, may mga pag-amin ding ipinahayag ang Doktor na may instances na siya ay lulong sa Droga kapag siya ay nakikipag-talik sa mga babae, at may instances din na wala. Bago pa man matapos ang Session, pilit na inihahabol ni Sen. Madrigal ang isang katanungan na kung sino ang nag-susuply ng Ecstasy kay Dr. Kho pero hindi ito sinagot ng Doktor dahil alam nyang magiging mitsa ito ng kanyang buhay o ng buhay ng kanyang pamilya.

Kaya naman nagkaroon ng ganitong Senate Probe tungkol sa Sex Scandal na ito ay upang maging reperensya upang makagawa raw ng batas na nagpoprotekta sa mga kababaihan laban sa pwersahan at palihim na pagkukuha ng bidyo habang may kiss and tell.

Ito lang ang Opinyon ko. Bago pa man kumalat ang iskandalong katulad nito, marami nang katulad ng nangyari sa kanila na bagamat sumikat din sa mga Internet at pinagpistahan ang mga Sex Scandal ng mga Hindi Sikat e wala rin namang inaksyon ang Senado. Bakit noong may lumabas na ganitong iskandalo at malalaking tao ang pangunahing involve, doon umaaksyon ang Senado? Kailangan bang maging isang sikat na tao sa lipunan bago ka imbestigahan ng Senado? I mean, paano naman ang ibang may mga Sex Scandal katulad na lang sa Calumpit Bulacan, at sa isang balita noon na ni-rape na... pwersahan ding kinukuhanan pa ng Video. Tapos, dito ninyo kukunin ang ideya para makagawa ng batas na nagpoprotekta sa kababaihan laban sa pagbibidyo ng nagaganap na kiss and tell?

Isang Umaga, nailipat ko sa ibang channel, may programa si Ben Tulfo sa Umaga na binibigyan niya ng komentaryo ang tungkol sa isang panukalang batas na nilikha ni BUHAY Party Representative Irwin Tieng, ito ay isang batas tungkol sa Anti Cyber Voyeurism o mas kilala sa ANTI CYBER BOSO BILL (House Bill No. 4315) na kung saan ay nagbabawal sa sinuman na kumuha at magrekord ng hindi kanais-nais na video at ipamahagi o ipakalat ito sa anumang uri ng bagay kagaya sa Internet, Video Tape, Cellphone at CDS. Saklaw rin dito ang pagdidistribute ng mga Sex Scandal Video sa pamamagitan ng Bluetooth. Kabilang din dito ang mga Motel Operators at mga nagtatrabaho dito na mag-rekord ng video sa kanilang kliyente ng palihim. May kaparusahan na 6 na taon o hindi hihigit sa Php. 500,000 ang kabayaran sa lalabag sa parusang ito. Ito ay pinanukala ng nabanggit na Kongresista sa dahilang maraming kaso ang inilalapit sa kanyang Opisina na may magkarelasyon na kapag nakikipaghiwalay na ang isa man sa kanila ay gagamiting BLACKMAIL ang mga lovescene na nakunan sa Cellphone man o sa Digicam.

Kaya sa mga may ka-relasyon ngayon lalo na sa mga kababaihan, huwag ninyo ibibigay lahat kapag kayo ay nagmamahal. They shou'd realized that their lover today may be their blackmailer tomorrow.

Sex Scandal, baw!

2009-05-27T21:17:00.002+08:00

Napanood nyo na ba ang latest? Well, ako po opo, at ayaw kong magpa-hypocrite na nakapanood ako ng Video nilang dalawa.

Ang Mga Videos na katulad nito (Hayden Cam) ay isa lamang sa maraming Sex Scandals na kumakalat sa Internet o madalas at masama pa nito ay napapabilang ang mga kopya ng mga Video niyo sa mga Pornsites na ayaw kong banggitin kung saan kayo makakapanood! [R-18]

Malaki ang naging epekto sa mga taong nasasangkot sa lumabas na Video ng Sex Scandal na ito. Unang-una, ang title ni Hayden Kho bilang isang Doktor. Nanganganib na baka matanggalan siya ng lisensya sa pagdudoktor. Ikalawa, ang pagkatao ni Katrina Halili at ng isang Brazilian Model na Nasangkot din sa Sex Scandal ay naapektuhan din. Ikatlo naman ang mga taong nasa paligid ng mga pangunahing tauhan na nasa Sex Scandal ay tila nagpapalitan naman ng mga maaanghang na salita. Isa na rito ay ang pagbabatuhan ng mga pahayag at mga saloobin mula sa Magulang ni Doc Hayden at ng manager ng aktres na si Lolit Solis. At dito naman sumasawsaw din ang ilang mga tao na hindi naman dapat maki-sawsaw {alam nyo naman sa showbiz at politics}.

Ok, pag-usapan natin ang Problema sa Pornograpiya. Ang mga lugar sa Quiapo at Recto ay kilala sa larangan ng bagsakan ng mga Piniratang Gamit, in particular to VCDs and DVDs. At kapag ganito na ang isyu, hindi maaaaring palagpasin ito ng mga namimirata dahil malaking tao ang nasa Video ay malaking pera din ito para sa kanila. Pero, ito po ay Pornograpiya... na nakikita ng mga bata kapag nagagawi sila sa mga eskinita sa Quiapo, Recto at kung minsan ay sa may Baclaran.

Noong First year ko sa College, ay nasubukan ko na ding bumili ng DVD ng Bold sa may Quiapo, maganda ang pagkakapirata at hanggang ngayon ay gumagana pa. Tinigilan ko lang ang pagbili nito dahil sa iniisip ko na baka makita ito ng Nanay ko na may nakatago akong DVD ng Bold. Siguro, natural lang at parte na ng pagkabinata ko ang makapanood ng ganitong mga Video. Pero sa panahon ngayon ng Youtube, hindi siguro natural na kapag may ka-relasyon ka at may record kayong nagla-lovescene kayo ay i-a-upload mo ito once na nakipagkalas na ang isa man sa magkarelasyon. Tawag naman sa istilong ganito ay Internet Blackmail. Kagaya ng inexpose ni Ben Tulfo sa BITAG ang tungkol sa Calumpit Scandal. Lumapit ang pobreng biktima sa BITAG para ireklamo ang kanyang karelasyong nasa USA dahil sa pag-upload ng kanilang lovescene sa isang Porn Site. Lumalabas at nagiging resulta rito, mas nagiging kawawa rito at nagiging biktima rito ang mga kababaihan kapag may mga Sex Scandal na lumalabas sa Internet at sa mga Pirated DVDs.

May Karugtong Pa...

Happy Mama's Boy!

2009-05-10T01:15:00.004+08:00

Happy Mother's Day po sa mga Dakilang Ina. Kahit ano pa man o sino pa man o paano pa man tayo sa ating mga Ina natin, hindi mabubuo ang pagkatao nating nang wala sila at ang kanilang pagmamahal sa atin. So again, happy mother's day.

Pana-panahon talaga!

2009-05-03T01:10:00.003+08:00

Totoo pala. May mga araw talaga na kahit hawak mo na ang PC mo eh may oras na tatamarin ka nang sundan ang mga blog-writing mo. Tulad ko at tulad ng nakararami, pampalipas-oras lang talaga ang blogging in a sense of exchanging information.

And speaking of weder-weder lang, ngayong araw na pala ang laban ni Manny Pacquiao kay Ricky Hatton. Nang lumalaban na si Pacman televised from US, itong laban lang na ito ang medyo kinakabahan ako. Pinapanood ko kasi sa Youtube yung mga previous fights ni Hatton at nakikita ko na medyo may gulang itong si Hatton. Dalawa sa napanood kong boxing fights ni Hatton ay nanghe-headbat itong si Hatton na dapat namang iwasan ni Pacman, kaya talagang kinakabahan ako kahit wala naman akong ka-pustahan. Anyways, tested and proven daw na zero-crime rate kapag tine-televised na sa TV ang laban ni Pacquiao. May ayaw pa nga maniwala dito e. Ito ang maaaring pruweba... karamihan kasi sa mga tao e nanonood sa laban ni Pacquiao sa kani-kanilang bahay, wala gaanong tao sa kalsada maliban lang sa mga iilang bumabiyahe talaga at tinitiis na 'wag manood ng laban ni pacman para makarami sa boundary. So yung mga isnatcher e wala gaanong mabibiktima and who knows karamihan sa mga isnatcher ay nanonood din ng laban diba? So sana nga, manalo ang manok ng Pinoy at 'wag sanang mahawa ng A(H1N1) flu.

Speaking of A(H1N1) also known as the Swine Flu, nagiging epidemic na siya. Bagaman wala pa dito ang sakit na ito, nag-hahanda na rin ang karamihan lalo na yung nasa Health Department. Ganito na ba talaga kadumi ang mundo? At nagkakaroon ng isang influenza virus na may kombinasyon ng flu galing sa Tao at baboy? May kataka-taka pa kaya sa mga nangyayaring ganito? Kung hindi nyo pa nalilimutan ang tungkol sa Avian-Flu Virus, ang Meningo Flu at ang SARS, mga nakukuha din 'yan thru body contact and airborn. Ang nakaka-awa sa ngayon ay ang mga taga Mexico, talagang nag-declare sila ng pagsasara ng kanilang ekonomiya at walang pasok sa lahat gov't offices maging ang mga paaralan.

At gaya nga dito sa Pilipinas, yung mga dumarating galing sa ibang bansa (in particular sa Mexico) ay dumadaan sa thermo-scan na nasabi rin na hindi rin pala ganoong ka-effective para ma-detect ang A(H1N1) flu. Kasi ito palang virus na ito ay 5 day under incubation sa katawan ng tao bago ito lumabas at maging isang flu. Maraming paraan daw na maaaring gawin para makaiwas sa A(H1N1) virus na ito, pero ang mas mainam nito ay ang parati daw na pag-huhugas ng kamay at ang araw-araw na pagligo sa katawan.

So yun lang muna mga kaibigan. Ingat po!

PEBA 2009

2009-04-23T15:01:00.004+08:00

Isang paanyaya ang ipinaabot sa akin ni lordcm para gumawa ng isang article para sa PINOY EXPATS BLOG AWARDS 2009. Ang tema nila ngayon ay "Filipinos Abroad - Hope of the Nation, Gift to the World...".

Ang mga Pinoy, kahit saan makikita mo 'yan. Siguro, kung may trabaho sa buwan at nangangailangan ng trabahador, hindi magpapahuli ang Pinoy.

Siguro, alam naman natin kung bakit maraming mga Pilipino ang nag-nanais na maka alis patungong ibayong dagat. Malaki kasi ang kitaan sa ibang bansa, maraming opportunities at maraming benefits. Ngunit sa kabila ng magagandang offers sa ibang bansa, kaakibat nito ang matinding hirap at kung minsan pa nga ay pag-durusa dahil sa ang iba ay minamaltrato ng kanilang mga amo. Nariyan na rin na maho-homesick ka at maluluha ka na lang ng bigla dahil namimiss mo na ang mahal mo sa buhay.

Kanya-kanyang pamamaraan para maiwasan nila ang pagka-inip o homesick. Anjan ang kanya-kanyang subscription ng Diyaryo mula sa Pilipinas, subscription para sa TFC o Pinoy TV, tawagan sa mga Mobile Phones, Skype o Yahoo Messenger (VoIP), sa mga social networking sites, at ang iba naman ay sa blogging.

Isa na rito ang Blogging. Karamihan kasi sa mga nababasa kong mga blogs ay gawa ng isang OFW. Dito kasi nila naibubuhos ang kanilang mga saloobin kapag sila ay nalulumbay, o di naman kaya ay naibabahagi nila ang kanilang mga kuwento base sa kanilang trabaho sa ibang bansa. Malaki rin ang nagagawa ng Blogging lalo na sa mga Filipinos Abroad, dahil nagkakaroon ng interaction at nagkakaroon ng ugnayan ang mga OFW base sa mga articles at istoryang kanilang nababasa at hindi na siya nalalayo sa konsepto ng Social Networking Websites dahil kahit sino ay maaaring makabasa ng kanilang mga artikulo.

Kaya naman, dahil sa pagiging mahusay, masipag at matiisin nating mga Filipinos Abroad, ipinamamalas nila ang istorya ng kanilang buhay sa pamamagitan ng blog at karamihan sa mga blog na ito ay nagpapabatid na sana'y maging inspirasyon ito sa mga mambabasa upang sila rin ay magsumikap upang umunlad ang sarili at pamilya at maging katuwang sa pagpapaunlad ng ekonomiya ng bansa.

At sa pag-ulan....

2009-04-21T16:07:00.002+08:00

Tuwing bakasyon palatandaan ko na sa buwan ng Mayo, kapag nag-uulan na ito ang nagiging hudyat ko sa paparating na pasukan sa eskwela. Maigi nga at sa kalahating buwan ng Abril ay umuulan na, kasi hindi ko kayang tiisin ang sobrang init ng panahon noong mga araw na lumipas.

Speaking of magpapasukan na, marami na nanamang mga magsisipasukan sa College bilang mga Freshmen at sa kabila nito ay marami na namang mga Graduates na kanya-kanya ang diskarte para makapaghanap ng trabaho. Kanya-kanyang punta sa mga Job Hunt Booths sa mga Malls at sa mga Eskwelahan, kanya-kanya ring punta sa mga Online Based Job Search Engine sa Internet. Kanya-kanya ring Istilo ng pag-gawa ng resume`s, sample works o portfolio. Pero ang importante, kanya-kanya din ang diskarte sa Interview para matanggap sila ng employer. Marami ang nagsasabi na mahirap ang makapag-hanap ng trabaho dito sa Pilipinas, marami ngang mga Job Offers na inaalok ng mga kumpanya sa mga Classified Ads at kadalasan ay kakaunti lang ang talagang pumapasa dahil ang iilan ay hindi kwalipikado dahil sa mahina ang kanilang kakayanan o kadalasan ay bata pa sila para sa posisyong inaalok ng kumpanya.

One time, nagbasa ako ng mga classified ads sa diyaryo. At napuna ko na marami pa rin ang nag-hahanap ng mga web designers at graphic artists, kadalasan ang mga nag-hahanap ng mga bagong web designers at graphic artists ay yung mga nasa advertising at web design firms. Nabuhayan ako ng loob dahil sa ang madalas kong pag-pupuyat para mag-practice ng web design at graphics design ay open pa rin pala sa merkado. At dahil jan, mag-fofocus ako sa mga major subjects ko sa school and at the same time ay tuloy-tuloy pa rin ang pag-papraktis ko during freetime. Hindi ko nga lang naipopost yung sample ng mga ginagawa ko kasi minsan matagal talaga yung proseso ng pagpa-praktis ko.

Bago mag-pasukan, sisikapin kong matulog ng maaga dahil sa halos kalahating buwan ng Abril ay parati akong puyat dahil sa Internet at pagpa-praktis ng Graphic Design at PHP. Nagagalit na nga sa akin ang Mama ko dahil sa inaabot ako ng 2:30AM araw-araw dahil inaabuso ko daw ang katawan ko. Hindi ko pa nga nagagawa yung plano ko, na linisin ang kusina at iibahin ko sana ang pwesto ng kwarto ko dahil medyo magulo na naman, hehehe. At pagkatapos mag-uulan ay pipilitin kong sumama sa pinsan ko na mag-jogging sa umaga para magkahubog naman itong binti ko at magpapawis na din.

Re-designing Blog

2009-04-18T00:02:00.008+08:00

Before I start, I just want to inform the readers of rdaconcepts that there's another author in this blogsite. He is Marlon, one of my classmate in Adamson University and I encourage him to write some informative but not boring articles to my blog. He initiates the article about the Benefits of Smoking but I choose to erase it because is there really have a benefit of smoking inspite and despite of it's dangerous effects.

I'm planning for redesigning my blogsite. The truth is medyo magulo ang content ng blog ko. That's why last month, I started 3 another blogwriting project and it has different niches. First is My View is My Opinion, it is written in Tagalog and it details my personal views, comments and opinions about the latest social events, political and non-political issues and news. The second one is My Schooling. It details about my schooling and what's happening in my School. This comming School Year 2009-2010, I want to write more stories and important lessons in major subjects. Actually, my original plan for this blogsite is to showcase our laboratory activities in major subjects, but I did'nt because the second semester are the most busiest sem due to the projects and defense. The last one is about Life Blog that details about my life, parang online diary ko yung niche niya.

Redesigning blogsite is a hard thing to do. Ang kinokonsider ko kasi kaya gusto kong baguhin yung blog ko ay dahil sa halo-halo yung content nito. Ok din naman kung halo-halo yung content of articles niya. Kaya naman, little-by-little ko siyang gagawin. First off, the layout. Iniba ko yung banner ko para mag-mukha namang presentable sa mga readers and first-timers. Then after that, I want to increase my traffic of my blog. I know the basic and advanced SEO. I already added the in my blogsite. Ang medyo weak ako ay ang networking. Yes, I have blog roll seen in right side of the navigation. Pero hindi lahat sa kanila ay parating nag-bubukas ng mga blogs nila. So may plano ako kung paano ko ma-iincrease yung traffic ng blogsite ko. Then last, pag-aaralan ko ang tungkol sa tweeter. Medyo sikat na ito dahil sa contest ng CNN about first 1 million tweeter follower.

What Phishing is all 'bout?

2009-04-14T10:34:00.006+08:00

Pagninilay 1 - Sino ang liligtas sa'yo?

2009-04-05T09:29:00.007+08:00

Ngayong araw na ito ay ipinagdiriwang ng Simbahang Katoliko ang Linggo ng Palaspas o mas kilala sa tawag na Palm Sunday. Nagsasama-sama ang mga nagsisimba upang pabendisyunan ang kanilang mga palaspas para isabit sa kanilang mga tahanan. Ito rin yung isinusunog at ginagawang abo tuwing sasapit ang Miyerkoles ng Abo.

Sa banal na kasulatan, ipinapakita na ang pagdiriwang natin ngayon ng Linggo ng Palaspas ay hango sa pagpasok ni Jesus sa Bayan ng Jerusalem. Buong galak na ipinakita ng mga taga Jerusalem na sila ay natutuwa sa pagparito ni Jesus kung kaya't bawat isa sa kanila ay nagsipagkuha ng mga sanga ng puno at inilagay sa daraanan ni Jesus at ang iba ay iwinawagayway bilang pagpapakita ng kagalakan. Pumasok si Jesus sa Jerusalem na akala mo ay isang Hari.

Ito rin ang hudyat para sa mga taga Jerusalem na dumating ang kanilang Hari at tagapagligtas. At nalalaman ni Jesus na pagpasok niya sa Jerusalem ay hudyat ng katuparan ng hula na siya ay magpapakasakit upang tubusin ang lahat ng pagkakasala ng tao sa pamamagitan ng pagpapakapako sa Krus.

Ang Diyos Ama, sa pamamagitan ni Jesus ang pangunahing takbuhan at tagapagligtas ng sansinukob. Nakahihigit sa sinuman ang kadakilaan ng ating Panginoon dahil sa pag-ibig niya sa atin. Bukod sa Ama, mayro'n ding nagliligtas at handang mag-ligtas sa atin sa oras ng pangangailangan.

Harapin natin ang kasalukuyang pamumuhay natin. Ang daigdig ay nahaharap sa pandaigdigang problema sa pananalapi. Isa sa mga nagiging tagapaglitas natin ay ang mga Overseas Filipino Workers. Si Nanay, si Tatay, si Ate o Kuya, mga Tito o Tita nating nagiging bread winner ng tahanan ay isa sa masasabi din nating nag-liligtas sa ating mga pangangailangan. Bagamat ang iba ay minamaltrato, minamaliit ng ibang lahi, at namimintong matanggal pa ng trabaho dahil sa Global Financial Crisis, karamihan sa mga OFW ay lubos na nananalangin sa Panginoon na sana ay mas maging malakas ang kanilang pangangatawan, patatagin pa nawa ang kanilang kalooban at gabayan at patnubayan sana sila ng Poong Maykapal.

Ang mga matitinong Kapulisan, Pulitiko, kasundaluhan ang mga pamatay-sunog at Doktor. Sila din ang isa sa mga nagliligtas sa atin. Hindi lahat sa mga nabanggit ko na mga lingkod bayan ay mga kurap at mga mandarambong. Mayroon din naman na may takot sa Diyos at ginagawa ang kanilang tungkulin na hindi nababahiran ng katiwalian.

Ang mga Magulang natin, isa din sila sa mga nagliligtas sa atin. Sa tuwing may karamdaman tayong nararamdaman, sino ang maaari nating sanggunian at lapitan? Ang Nanay natin na madalas ay napupuyat kapag may karamdaman tayong iniinda, samantalang ang Tatay naman natin ang naghahanap kung saan kukuha ng panglunas sa ating karamdaman. Nakalulungkot ngang isipin na sa modernong panahong ito ay may nagiging masamang magulang. Baligtad pa nga, ang iba pa nga sa kanila ang pinangangaralan ng kanilang mga anak.

Maging ang sarili natin, ang maaaring maglitas sa atin. Katuwang natin ang Panginoon sa lahat ng mga problemang darating at dumarating. Subalit, paano naman kung ang lahat ng nagliligtas sa atin maliban sa Panginoon ay mawawala sa atin ng bigla? Paano ang buhay natin?

Kaya't sila ay pahalagahan natin, kagaya din ng pagpapahalaga natin sa Diyos Ama. Dahil sa kanilang ginagawang pagmamalasakit at SAKRIPISYO, pinupunuan nila ang mga bagay na kulang sa atin.

Sa Linggo ng Kuwaresma, namnamin natin ang kahalagahan ng pagpapakasakit ni Kristo sa atin gayun na rin ang mga taong nagsasakripisyo para sa ikinabubuti ng ating buhay.

At para sa kabatiran ng mga mambabasa tungkol sa Araw ng Palaspas, i-click ang Faith of a Centurion, isang Blogsite ni Fr. JBoy ng Kape at Pandesal.

Abu Sayyaf Hostage

2009-04-01T14:32:00.004+08:00

Mahabang Panahon din ang itinagal ng mga nakidnap na ICRC Volunteers sa kamay ni Al Bader Parad. Halos nangayayat na ang mga bihag nito na sina Andreas Notter (isang Swiss National), Eugenio Vagni (isang Italiano), at si Mary Jean Lacaba (Pilipino).

Dumating ang Punto na dapat ay palalayain ang tatlo kung susunod ang Gobyerno na i-pull out ang mga sundalo sa isla ng Sulu. Ngunit nagmatigas ang gobyerno, sa katauhan ni DILG Sec. Puno. Kung ako ang tatanungin, tama lang na nagmatigas ang Gobyerno na huwag sundin ang Huling Demand ng Abu Sayyaf dahil saan ka ba nakakita ng isang Gobyerno na ang mga Bandido pa ang mas matapang sa kanila? Pero, noong napanood ko ang Interview kay Philippine Red Cross Chair Sen. Dick Gordon, bumuhos ang kanyang luha sa kawalang pag-asa at pagsusumamo na palalayain ni Al Bader Parad ang mga ICRC Workers na ang tanging ipinunta nilang tatlo sa Mindanao ay makatulong sa nangangailangan. Hiningi rin ni Sen. Gordon ang Sobriety ng Gobyerno at ng Abu Sayyaf dahil inosente at hindi damay ang tatlo sa kaguluhang nagaganap sa Mindanao. READ MORE>>

In Response to Mr. Chip Tsao

2009-03-31T23:13:00.004+08:00

Naging laman ng mga balita sa bansa ang Pangalan ni Chip Tsao, isang columnist sa HK Magazine. Binansagan niya ang Pilipinas bilang Bansa ng mga Alipin (Nation of Servants). Pinag-initan n'ya ang mga Pilipino sa HongKong dahil sa usapin sa Spratly Island na alam naman natin na ubod ng layo sa Mainland China o di kaya'y sa Hongkong (Base ito sa Nautical Miles).

Minaliit din n'ya ang kanyang Kasambahay na ang ngalan ay Louisa at minandohan pa ni Ginoong Tsao na tataasan daw n'ya ng sahod ang kanyang kasambahay kung.. Read More>>

Me and my Everything

2009-03-31T22:38:00.004+08:00

Starting today, lahat ng mga kwento tungkol sa akin at mga karanasan sa buhay ay nasa iisang page na lang. Medyo nagiging chopsuey na kasi itong main page ko.

I do this to continue practicing web designing. And of course, organizing things is part of designing principle in making a website.

From now on, I initially divide the contents of my blogs but the old contents and stories remains in my first blogsite

Salamat sa mga dumadaan at bumabasa sa mga blog-writings ko. Isa po ito sa mga libangan ko, ang magbahagi ng kwento na kahit paano'y may katuturan din naman.

Ingat and Godbless!

Soap Opera: May Bukas Pa

2009-03-20T19:09:00.004+08:00

May Bukas Pa (Prime Time Show in Ch. 2)
Weeknights After TV Patrol World

MAGANDA ANG blending ng palabas na ito lalo na't malapit na ang mahal na araw. Noong sanggol pa lamang si Santino, siya ay kinupkop ng mga Pari sa Monasteryo (Father Anthony - Jaime Fabregas | Father Jose - Dominic Ochoa | Father Ringo - Lito Pimentel). Nakatagpo si Santino ng isang kaibigan sa katauhan ni BRO bilang si Hesus. Nakakausap niya't hinihingan nya ng payo si Bro lalo na kapag may problema. Nababago ni Santino, kasama ni Bro ang buhay ng mga taga bayan Pag-Asa.

Ang matinding kumakalaban sa kanya at sa monasteryo ay si Mayor (Enrico Rodrigo - Albert Martinez) dahil sa isinumpa nya sa kanyang isipan na noong bata pa si Mayor at inaapi-api ng mga taga Bayan Pag-Asa ay babalikan niya ito at mag-hihiganti sa mga tagaroon.

Dahil sa maganda ang bawat istorya, nagagawa kong umiyak na lang dahil sa touch ako sa mga eksena na posible talagang mangyari sa buhay ng ordinaryong tao at mangyari sa isang Pamilya. Ito ang mga Eksenang hindi ko makakalimutan:

Episode 22

Continuation of Episode 22

Brief Video of Episode 23

Ang istorya ay umiikot sa mga pangyayari sa buhay ni Mang Berting(Robert Arevalo) at ng kanyang anak na si Jojo (Richard Quan). Hindi basta-basta mapatawad ni Jojo ang kanyang Amang si Mang Berting dahil iniwan ni Mang Berting ang kanyang Pamilya. Noong lumayas sa bahay-ampunan si Santino, natagpuan siya ni Mang Berting. Nang malaman ni Mayor na tumakas si Santino sa Bahay Ampunan, agad niyang ipinadampot ito sa kanyang alagad. Pero hindi nagtagumpay si Mayor dahil magaling dumepensa si Jojo. Ngunit may isang araw, nasaksak ng mga dumadakip kay Santino si Jojo at ito ay nasaksihan ni Mang Berting. (PANOORIN ANG VIDEO)

Hanggang sa nabago ni Santino ang buhay nila Mang Berting at Jojo. Napatawad nila ang isa't isa.

Sa buhay ng isang tao ay may dumarating na pagsubok. Hindi natin alam kung tayo ay sinusubukan lang tayo ng Diyos kung hanggang saan ang ating pananalig sa kanya. Ipinapakita ng palabas na ito na anumang problemang dumarating ay huwag dapat tayo bibitaw kay Brow dahil MAY BUKAS PA.

Sana mag-tagal pa ang palabas na ito hanggang Lenten Season.

Finals is Near Again!

2009-03-05T17:12:00.005+08:00

"... and now, the end is near. And so I face the final curtain!" Hehehe, My Way? Opo, natutuwa naman ako para sa mga ka-batch ko noong hs na gagraduate na. Dapat kasabay ko silang ga-graduate ngayon kung noon pa man e nag-IT na sana ako. Anyways, congratulations sa lahat ng mga magsisipag-tapos. Huwag ninyong problemahin na baka wala kayong makitang trabaho pagkatapos ng graduation, ang importante is may pinanghahawakan na kayong diploma at naka-graduate na kayo.

"... and now, it's getting worst!" Dermatitis ko ay hindi pa rin gumagaling. Ewan ko kung dermatitis nga ito. Kasi tatlong dermatologist na ang napuntahan namin ni Mama sa Imus pero hindi pa rin gumagaling. Lahat ng bawal kagaya ng pagkain ng malalalansa at tamang pag-sepilyo ay sinunod ko na. Ang iniisip ko ng lubos is dapat fina-follow up checkup ko ito sa isa lang na derma. Like this comming saturday, babalik ako sa Medical Center Imus (MCI) Kay Dra. Vitalia Beltran Castillo para malaman namin at malaman niya kung gumagaling na ang allergy ko sa palagiliran sa baba ng bibig ko. Damn! Lahat tuloy ng gusto kong kainin kahit mga citrus fruits kagaya ng Ponkan at Orange at lahat ng pagkaing may Vitamin C ay bawal sa akin! Nakaka-inis talaga! Bukod pa rito, this tuesday e tinamaan naman ako ng trangkaso dahil siguro e naambunan ako noong monday afternoon sa Maynila. Heto, magaling na dahil inalagaan ako ni Mama at Lola ko. Hindi ako mama o lola's boy, siguro spoiled lang talaga ako sa kanila pero hindi ako brat! Hehehe!

Mahirap magkasakit ngayong summer. So, ingat na lang sa ating lahat. Again, congrats sa mga graduates at sa mga nakapasa sa kanilang mga thesis.

Godbless!

February 25, 2009

2009-02-25T23:29:00.004+08:00

Magandang Araw po sa inyo. Dito sa Pilipinas ay alas-onse y trenta na po. Bago ako matulog, nais kong ibahagi itong aking kuwento na aking ginawa sa buong araw.

Una ay, gumising ako ng maaga para abutan ang Misa sa Umaga sa simbahan ng Eskwelahan namin (Parokya ng San Vicente de Paul) dahil sa ang araw na ito ay Miyerkoles ng Abo. Yung pari na nag-bigay ng Homiliya ay binasa lamang niya ang Homily Letter ng Arsobispo ng Maynila (Cardinal Rosales). Hinihikayat ni Cardinal Rosales ayon sa binasang Homily Letter na suportahan natin ang Hapag-asa, kung saan ang layunin nito ay magpakain sa mga batang walang makain. Gusto ko man sana tumulong pero wala akong mai-ambag.

Pero hindi yun ang gusto kong i-kuwento. Natatawa ako sa mga tropa ko, noong nakita nila yung krus na abo sa noo ko. Paano, sobrang kapal kasi yung pagkakapahid sa akin ng Lay Minister ng Simbahan. Pero sabi ko sa kanila, dapat umatend din kayo ng Misa. Naaalala ko kasi noong sakristan pa ako sa aming parokya, tinanong ko sa pari namin na kung okay lang bang hugasan kaagad yung abo pagkatapos mapahid? Ang sagot naman ni Father sa akin ay nasa akin daw ang pagpapasya kung lilinisin ko kaagad yung abo. Ang importante raw kasi ay ipinapaalala ng abong ipinahid sa mga noo ng nagsipagsimba na tayo ay nag-mula sa abo at tayoy magbabalik sa abo. Meaning, ang lahat ng bagay ay may simula at katapusan. Kaya kung maaaring gumawa tayo ng kabutihan sa kapwa e gawin natin. Pero sa totoo lang, madaling maging tao pero mahirap magpakatao. Right? Yung iba nga sa Campus, nagpa-pahid lang para i-display na meron din silang cross sa noo nila. Hindi ako sa nag-pre-prejudge, pero realidad na meron ngang ganoon ang ginagawa ng iba e. Kung sa bagay, sino ba ang tama at perpekto?

Ang EDSA, di na gaano nabigyan ng atensyon. Wala rin namang saysay yung pinaglaban nila sa EDSA 1 at EDSA 2. Ganoon parin ang kalagayan nating mga Pilipino, very unstable ang gobyerno. Oo, ito ang pag-eexercise ng mga Pilipino para palitan ang nakapuwesto sa Malacanang na mapayapa at walang karahasan. Pero mukhang naging masahol pa ata. Nawala nga ang Magnanakaw, napalitan naman ng sandamukal na mga Buwaya. May napapatalsik, may naparusahan na ba? Si ERAP, dahil sa Political Will ni Gloria ay nakalaya kaagad. Ganyan ang problema dito sa Pilipinas, bine-baby lang natin ang mga Kurap. Kung sa bagay, parang tahanan din maikukumpara ang kurapsyon, ito'y nagsisimula sa maliit na tao hanggang sa matataas na tao. Mahirap mabago ang kurapsyon, tapos sasabihin nila na dapat sa pamilya dapat nagsisimula ang pagbabago? E may nagkakagulangan din kaya sa ibang pamilya? Lalo na't yung ibang pamilya ay nag-aaway sa partehan ng lupa e buhay pa ang mga magulang nila at hindi pa physically and mentally incapacitated.

Bilang pang-huli, nagpapasalamat ako sa Diyos dahil wala akong Bagsak sa mga Grades. Natutuwa naman ako, hindi ko ito naranasan noong ECE ako dati. Sana ay tuloy-tuloy lang ang ganito, na hindi na ako lumalagpak sa mga grades although masama ang loob ko sa PHP. Bakit ako bumaba ng 2 points (From 90 ay naging 88). Di bale, babawi ako.

Ingat po sa inyong lahat!

Umiinit na Panahon...

2009-02-21T00:07:00.004+08:00

Matagal ko na din po na hindi ko nasusundan ang Blog na ito, ito ang madalas kong sabihin sa inyo kapag hindi kaagad ako nakakapag-kuwento sa blogwriting na ito. Maraming naganap sa mga nakalipas na araw at linggo sa ating mga buhay. May mga araw at mga sandali ang ating inaagaw para tayo ay makapag-pahinga. At sa pagkakataong ito, ay hahabaan ko ang kuwento ko.

Medyo ramdam ko na ang mainit na panahon. Dito sa Pilipinas, malimit na sinasabi at pinaniniwalaan ng mga nakatatanda sa atin na pagkatapos ng pista ng Nuestra Senora de Candelaria ay dito pumapasok ang panahon ng tag-init. Noong Ika-dalawa ng Pebrero ay ipinagdiwang ng Simbahang Katoliko ang Kapistahan ng Candelaria. Dito sa Kabite, nag-diwang ang mga taga Silang ng kapistahan ng Candelaria noong ika-dalawa ng Pebrero. Pero ang pagkaka-alam ko sa totoong araw ng kapistahan ng Candelaria ay noong ika-labing isa ng Pebrero.

Walang Scientific Reasons kung bakit medyo tumutugma ang mga prediksyon ng mga matatanda? At opo, nakaramdam na po ako ng init ng panahon nitong mga nakalipas na araw. Kaya nga sabi ko sa sarili ko na mas lalong magiging mainit itong darating na summer. At lagot ako, tiyak na mangingitim ako sa biyahe ko sa Maynila kapag mag sa-summer classes ako sa pinapasukan kong unibersidad.

Napanood nyo po ba yung balita sa TV Patrol? Yung Nangyari sa EDSA Shoot-out? O Rub-out? Di natin malaman sa kanila. Kasi kung pag-babasehan mo kung napanood mo ng buo yung Video na pinalabas sa balita ay talaga namang hindi mo maiiwasang mag-duda sa mga eksenang ipinakita sa balita. Na medyo sumobra ang gamit nila ng dahas, dahil kitang-kita na bulagta na ay binabaril pa ng isang operatiba ng ANCAR group ng QCPD. Medyo maselan yung mga ganoong video pero nakaramdam din ako ng awa sa pamilya ng mga napatay.

Kapag ang isang tao talaga ay matindi ang pangangailangan o talagang nagipit at walang malapitan, at kapag desperado na ito sa tindi ng pangangailangan, ang posibleng maging last resort nito ay gumawa ng krimen. Kaya hindi lahat ng mga magnanakaw ay masasama. Kaya lang sila nagiging masama ay dahil sa ginawa nilang pagnanakaw. Maraming factors kaya sila nagnanakaw... at kagaya din ng mga carnappers ay dahil sa mabilis ang pera sa ganoong gawain. At oo, hindi magandang gawain ang pagka-karnap at mag-nakaw. Katulad na lang noong isang araw, noong nag-punta kami ni Mama sa Jose Reyes Memorial Hospital sa Maynila para humingi ng Surgical / Medical Records ng tatay ko, may isang lalaki na nang-agaw ng Cellphone sa loob ng ospital. Naging maagap ang mga guwardia pero yung isang guwardia, binaril yung lalaking nang-agaw ng cellphone sa binti. Kaya ang tendency ay natumba yung lalaki at nakuyog siya ng mga naka-tambay na mga kalalakihan sa parking space ng Ospital.

Naawa ako sa Lalaki kasi Hinampas pa siya ng Guwardia ng Pistola sa ulo at tinadyakan. Sinabi ko sa katabi kong nakatayo habang kinukuyog yung lalaki ay matindi ang pangangailangan ng lalaking nang-agaw ng cellphone. Iniisip ko, nangyari ang pang-aagaw ng cellphone sa Ospital at kaya naman niya siguro nagawa ito ay dahil sa baka may bayarin siya sa ospital at nagipit.

Nakaramdam ako ng awa doon sa lalaki. Nang dahil sa pang-aagaw nya ng cellphone, nabaril na siya sa binti, na-kuyog pa siya, na-palo pa siya ng pistola sa ulo at tinadyakan at ang isa pa nito ay makakasuhan pa siya. Galit ako sa mga magnanakaw. Dahil kami din noon ay ninakawan sa bahay, pasalamat na lang din namin at cellphone lang din ang ninakaw at hindi ang mahahalagang kasangkapan sa aming bahay.

Siya nga pala, idineklara ng Malacanang na sa lunes, ika-dalawampu't tatlo ay walang pasok ang lahat ng antas (all year levels) dahil inusod nila ang holiday para sa EDSA 1. Sumagi sa isipan ko, bakit kailangang ideklara ng Malacanang ang Holiday sa Lunes? Para sa akin ay hindi naman naging matagumpay ang EDSA 1 at EDSA 2. Ganoon pa rin, mahirap pa rin ang bansa natin! Gusto ko man isisi ng buong buo ang Pamahalaan at mga bulok na Pulitiko, may naging pagkakamali din namang ginawa ang bawat Pilipino. E kasi naman, kahit sinong ipalit na lider ay marumi pa rin ang Pulitika. Gumawa ka ng mabuti, may masasabi hindi maganda ang taong nasa paligid mo. Kapag gumawa ng masama, ang haba ng mga pag-dinig pero hindi rin makukulong. Diba, nakaka-asar?

Sa Wednesday din pala ang Miyerkules ng Abo o Ash Wednesday. Ipinapaalala ng araw na ito na tayo ay nag-mula sa alabok at tayo ay magbabalik sa alabok. Last year hindi ako nakasimba noon kasi sa Pasay pa ako nag-aaral noon at gabi na ang uwi ko noon. Hindi na rin ako naka-daan sa Baclaran dahil pagod ako noon. So this time, sana ay makapag-simba ako sa araw na 'yon. At sa totoo lang, na-mimiss ko na ang pag-sasakristan. Almost 10 years din ako naging sakristan dito sa Parokya namin. At ngayong may sakit ang Pari namin, sana ay pagalingin siya ni Lord kasi mabait siyang pari at totoong tao.

Speaking of Ash Wednesday, two months na naman at mag-mamahal na araw na naman. Ano kaya ang gagawin ko? Siguro katulad pa rin ng dati, babalik ako sa pag-sasakristan. Ay hindi na siguro, hayaan ko na lang yung mga bagong sakristan ang mag-serve. Para masanay.

So, yun. Madaragdagan pa ito sa Linggo, mas hahabaan ko ulit ang kuwento ko. Sige po, ingat!

Doing Nothing Day

2009-02-11T10:19:00.004+08:00

Good Day po sa inyo. Ginawa ko itong post na ito sa isang Internet Cafe malapit sa School. Pumasok ako para bayaran ko lang yung inorder kong T-shirt sa Department namin, at ayun... makukuha ko pa ng three o'clock ng hapon. Peteks kasi sila e. So, it's a doing nothing day na naman! Inaasahan ko naman ito e kasi foundation week ngayon sa school namin.

Anyways, balak kong sumali bukas sa isang competition na pangungunahan ng ELITE (IT Department). Bale ang competition ay parang isang poster making contest using Adobe Photoshop CS3. Medyo hindi ako proficient sa Photoshop dahil Fireworks ang ginagamit ko kapag nag-dedesign ako ng mga images at banners para sa isang website. So mamaya 'pag uwi ko, mag-eensayo ako sa Photoshop at magba-browse browse ako ng mga design sa mga tutorial sites about Photoshop.

Yung Project naman po namin sa CP2, medyo ok na! Medyo nahirapan akong paganahin yung timer pero ok naman kasi ang poproblemahin ko na lang is yung Database nya. Ang gusto kasi ng Prof namin ay may database so every time na may gagamit ng isang unit, nai-se-save yung mga details tungkol sa oras o duration ng pag-gamit ng Client at kung magkano ang binayad ng Client. Siya nga pala, yung tinutukoy ko ay isang Simple Internet Cafe Monitoring System.

Malapit-lapit na din ang Valentines. Be safe lang sa mga magde-date. H'wag kayong magde-date sa mga singit-singit sa baywalk at CCP kasi maraming mandurukot doon! Be safe!

So, inaasahan ko mamayang three O'clock ay abot kamay ko na yung t-shirt na inorder ko. Ingat kayong lahat!

A Good Morning

2009-02-09T10:24:00.007+08:00

Ay, salamat at naka-tulog din ng mahaba-haba. Dito sa Pilipinas, it's 10:25 A.M. At ang inalmusal ko kanina ay naka-tatlong wheat bread ako at gatas. Salamat at gumaling na ang Dermatitis ko sa palagiliran ng labi. Effective yung gamot at pH soap na binigay sa akin ng derma.

Usapang kalusugan din lang, napaka-hirap pala ng may dermatitis. Hanggang ngayon, limitado pa rin ang mga dapat kong kainin. Ang maaari ko lamang kainin ngayon ay yung hindi malalansa kagaya ng Beef, Bangus, Tilapia. Nagtaka ako, hindi pala malansa ang Bangus at Tilapia, kaya noong inulam ko ito noong nakaraan lang e ok naman at hindi naman po naka-apekto sa dermatitis ko. Isa pa, instead na kape ang parati ko sanang iniinom sa umaga at meryenda, gatas tuloy ang iniinom ko. Ayos din lang kasi alam ko naman ang good benefits ng Milk sa katawan, It adds calcium to your bones, at pampaganda pa ng balat.

Siya nga pala, talaga palang walang ginagawa sa school ngayon. Kaya ayos lang na mag-pahinga. Pero after this week, aasahan ko nang marami na ulit kaming gagawin. Kaya nga po, kahit pa-bonjing-bonjing ako dito ay nag-aaral din naman kahit papaano sa gagawin naming project sa major subject.

Sana lang po, maging maganda ang week ko ngayon. Siyempre, pati na rin kayo! Sana walang mapahamak sa inyo, basta lagi nyo lang kokontakin si bossing, na nasa itaas lamang!

Have a good one to all!

Siya nga pala, isang video na nakakatawa!

Short Rest this week

2009-02-07T22:25:00.005+08:00

Natapos din ang Midterm Exams. Salamat at medyo may one week ako para mag-relax at mag-start ng project namin sa CP2. Malapit na ang Valentines Day! Happy Hearts po sa inyo, at always remember na mag-iingat kayong mabuti... do you know what I'm saying.

Gusto ko sanang gawin this week ay mag-jogging sa CCP at Baywalk sa Maynila. Ginagawa ko 'to dati noong bakasyon at hindi ito alam ng Nanay ko, bumibiyahe pa ako ng Roxas Blvd para mag-jogging at mag brisk walking. Kasi tumataba ako ng konti at ang tyan ko ay parang pang manginginom. Medyo aware lang ako kasi may isang palabas sa TV na dinidiscuss about the benefits of jogging and running. Although hindi ko ito magagawa everyday even on weekends kasi 'yun na nga lang po ang pahinga ko, kapag umuuwi naman ako galing sa school ay nagbi-brisk walking ako from Adamson to Park 'n Ride. (Central Terminal, Lawton) Sana, matupad ang balak ko na kahit magsa-summer ako sa AdU ay makapag work-out ako. Gusto ko magkahulma ang mga biceps at triceps ko pati na rin mawala na sana ang bilbil ko. Hehehe!

Last week, meron akong ginawang banner ng isang blogsite. Si Doc RJ ng The Chook-minder's Quill. Ang blog po niya ay kabilang sa aking bloglist na nakalista sa right side. Wala po kasi akong magawa noong araw na iyon, kaya gumawa ako ng isang banner. At si Doc RJ ang napili kong gawan ng banner. Bisitahin n'yo po blogsite nya.

And Finally, wish ko lang na sa darating na Finals ay nawa'y maging magaan sana ang lahat sa akin. E ang predict ko pa nito ay magiging mahirap dahil sa project namin sa CP2 at sa DBMS.

How to make this Picture like this one?

2009-01-30T09:39:00.003+08:00

This is another one of my edited image. I Used Fireworks MX and Adobe Photoshop. During my freetime, I do some editing photos and making some sample print ads just for enhancing my skills in Photoshop and Fireworks.

I ask you to rate this one, from 1-5 (Excellent - Needs Improvement). Thanks.

<<>

News = Info + Problem + Solution

2009-01-23T15:14:00.006+08:00

Maraming naganap ang isang linggong lumipas. Kadalasan, ang mga nagaganap sa paligid mo ay nababasa mo sa pahayagan o kaya ay napapakinggan mo sa radyo o kaya ay napapanood mo sa telebisyon o di rin naman kaya ay nasasagap mo sa mga umpukan at tsismisan, and that's the natural way on how do we gather news about anything in which it may be affect in your life.

One time, sa 'di inaasahang gabi, umuwi ako sa amin galing school tapos nadatnan ko ang mama ko na nanonood siya ng balita. Syempre, pati na rin ako ay manonood na rin kasi baka maganda ang ihahatid na mga balita. Pero hindi pala, panay problema din. Masakit pala sa ulo 'yon mga kaibigan na manonood ka ng balita na panay problema at the same time e pagod ka galing sa biyahe.
Ang most common na problema na napapanood ko sa balita ay ang tungkol sa giyera sa Gaza Strip na alam naman natin ay bago pa man tayo ipinanganak ay nalimbag na ang kaguluhan sa pagitan ng Israel at Palestina sa banal na kasulatan (kung inyong matatandaan ang kwento tungkol kay David at Goliath) . Ang Pagkaka-kidnap sa mga Red Cross Volunteers sa Mindanao, ang Inogurasyon kay Barack Obama na kahit paano'y nilagyan nila ng sigla.

Ang isa pa rito ay ang tungkol sa mga bagsakan ng ekonomiya, ang pag-lubog ng mga Pre-Need Companies kagaya ng Legacy Consolidated at ang mga rural banks na kanilang pagmamay-ari at ang pacific plans. Ang mga pagsasara ng mga pabrika kagaya na lamang po dito sa General Trias yung pabrika ng Intel na halos 3000 na empleyado ang mawawalan ng trabaho.

Kaya ko naman po naisulat itong segment na ito ay para itanong sa mambabasang katulad mo ang mga sumusunod:

1. Para sa 'yo, ano ang kahalagahan ng balita?
2. Inaasahan mo ba na bawat balita ay may hatid na pag-asa?
3. Naaapektuhan ka ba sa mga nababalita sa pahayagan, telebisyon at radyo?
4. Minsan ba, nagsasawa ka bang manood o magbasa ng balita?
5. Ano ang katumbas ng balita para sa 'yo? Pag-asa o Problema?

noypiFuds!

2009-01-11T19:18:00.004+08:00

Hello po muli sa inyo. Recently, may ginawa akong blog about Common Filipino Foods and Dishes. Ang title po nya is noypiFuds! Actually, ang first article ko dito ay ako mismo ang nag-luto at kinodakan ko na rin para ma-visualized.

Alam ko na isa sa kinahihiligan nyo din ay ang pagkain at ang pagkain ay isang bagay na hindi mawawala sa uso at tradisyon.

Pupunuan ko ito ng iba't ibang articles tungkol sa mga common pinoy foods! Pipilitin ko ding isama 'jan ay ang tinatawag nilang mga Hepa Foods o yung mga tuhog-tuhog.

Visit it now @ http://noypifoods.blogspot.com/

2008...2009

2009-01-02T17:49:00.002+08:00

Happy New Year po sa inyong lahat. Well, conventionally sa ating lahat na pagkatapos ng new year celebration is a doing nothing day! Nariyan ang kainan ng mga handa noong media noche, videoke kasama ang mga tito at tita na nag-iinuman at nagkakasayahan, mga chikiting na bitin sa mga paputok kaya namumulot ng mga hindi pumutok na mga trianggulo at mga piccolo, at marami pang iba.

May iilan din sa atin na iginagala natin ang ating mga mahal sa buhay kagaya nang nabalita sa TV Patrol na napuno ang Manila Ocean Park, Enchanted Kingdom, ang Luneta at ang Star City kinabukasan ng a-uno ng Enero. Bilin sa amin ng Lola Isyang ko na dapat ay sa bahay lang ang mag-anak kapag a-uno ng Enero para hindi buong taon ay parating mawawalan ng tao sa bahay. Ewan ko, pamahiin daw yun.

Kamusta naman ang 2008 ninyo? May mga improvements and achievements ba kayo nakamit? May mga accomplishments ba kayong nagawa?

Bilang panimula, nais kong ibahagi sa blogsite na ito ang aking mga nagawa, mga karanasan, mga maliliit na napagtagumpayan at mga kabiguan, mga pagsubok at mga kasayahang naranasan ko nitong taong lumipas.

Mga Karanasan: Kada taon, marami tayong karanasan sa buhay ang dumarating at dumarating yan without notice o warning. Nariyan ang karanasan sa pakikipag-kaibigan. Marami tayong nakikilalang mga kaibigan in person man o in cyberspace, maging sa eskwela. May mga tao na nakikilala mo at magiging kaibigan mo. May mga kaibigan na tunay, may mga kaibigan din namang maigi lang sa 'yo kapag may kailangan sa 'yo at may kaibigan din namang mabuti sa'yo kapag kaharap mo. Well anyways, ang parati ko namang sinasabi na sinasabi din ng tatay ko na kaya nilikha ang tao na hindi pare-pareho ang guhit ng mga palad, patunay lang na hindi pare-pareho ang karakter ng mga tao.

Naranasan ko din sa taong nagdaan na magpalipat-lipat ng eskwelahan. Pero stay put na ako sa Adamson kasi medyo naging magulo talaga ako kung ano ba talaga ang gusto ko. At natutunan ko na kapag kukuha kayo ng isang kurso, huwag kang sasabay sa mga in-demand courses na hindi mo naman kaya. Dapat, isipin mo kung kakayanin mo ba ito at kung passion mo.

Mga Maliliit na napagtagumpayan: Sa ngayon, wala pa akong napagtagumpayan. Kung meron man, yun ay ang buhay pa ako at binibiyayaan at ginagabayan ako parati ng Diyos Ama at ang aking mga magulang. Yun pala, isa sa napagtagumpayan ko ay ang sucessful na operasyon ng aking Ama noong nagbakasyon siya. Magaling na ang kanyang sugat at nakapagtrabaho na ulit siya. Kaya nga sana maka-graduate na ako at makahanap ng magandang trabaho dito man o sa abroad para may katuwang si Papa para sa mga pangangailangan namin o hindi man e para mag-negosyo na lang sila ni Mama.

Mga Kabiguan: Lahat tayo ay may kabiguan sa buhay. Kasi no one is perfect! Not all systems in this world are perfect. Wala akong maisip na may nabigo akong mga plano at pangako nitong taong nagdaan. Kung meron man ay pinagsisisihan ko ito.

Ayun, siguro kabiguan para sa akin na hindi ko naligawan yung ka-klase ko sa AdU. Sa totoo lang po, torpe po kasi ako e. Bigla na lang po ako naging mahiyain nang ako ay nag-balik sa AdU. Ewan ko kung bakit?

At ang isang kabiguan na dumating sa akin ay ang hindi ko man lang nakilala ang Tatay ng Nanay ko. Si Lolo Jun (o Grandpa) . Pumanaw siya noong May 29, 2008 dahil sa nagkaroon daw ng tubig sa baga sa Houston Texas. Ang naging kabiguan ng Nanay ko ay naging produkto siya ng isang broken family. Dahil sa isang maling plano, nasira ang lahat. Ang naging kabiguan ko naman at ng aking kapatid ay hindi man lang namin siya nakilala in-person. Once, umuwi daw sila dito sa Pilipinas kasama ang kanyang kerida sa Masbate noong namatay yung magulang ng kerida ng Lolo ko.

Gayunpaman, sa kabila ng mga kabiguan namin, ay humingi ng patawad ang nanay ko sa lolo ko sa pamamagitan ng isang GET WELL SOON Card. Doon, nilakipan din nya ng isang sulat na nilalaman ng paghingi ng patawad at pinapatawad na din siya ng nanay ko dahil iyon ang binilin sa amin ng kapatid ng lolo ko na si Uncle Badit.

At ilang linggo lang daw matapos na nabasa yung GET WELL SOON Card ay pumanaw na ang lolo ko. Cremation ang ginawa sa kanya. Kaya kung nasaan ka man ngayon Lolo o Grandpa, sana ay parati mo kaming bantayan at makapiling mo sana ang Diyos Ama.

Mga Pagsubok: Siguro, binibigyan tayo ng pagsubok ng Diyos dahil mahal niya tayo. Hindi naman nya tayo bibigyan ng mga pagsubok na hindi natin makakayanan e. At dito masusukat ang pananampalataya natin sa kanya.

May tatlong pagsubok na dumating. Yun ay ang pagpanaw ng dalawa kong Tito (Papa Raul at Papa Tony), kasi may mga sakit sila. Iniisip ko na lang na siguro ay ganoon na lang kaysa sa matagal pa silang maghirap sa kanilang sakit. Pero nakakalungkot isipin na may mga taong ayaw mong mawala sa piling mo.

Mga Kasayahan: Sa araw-araw na binibigay sa atin ng Diyos, masaya ako parati. Pero wala sa mukha ko ang pagiging jolly. Lalo na sa school. Marami din mga araw na ako ay naging masaya ng taong lumipas lalo ka kapag kasama ko ang Mama ko at ang Kapatid ko.

Kaya nga everyday is a blessing, so everyday bee happy! Hehehe!

Kaya ang mahihiling ko lang sa Taong 2009 na sana ay maging malusog ang ating mga pangagatawan, maging ligtas sa sakit at sakuna, maging masagana kahit kakaharapin natin ang mga krisis, maging matatag sa kakaharaping pagsubok (at mga intriga! Joke!!!), at higit sa lahat ay magkaroon na sana ng walang hanggang pagmamahalan sa mundo.

Maging masagana hari nawa ang taong 2009! Pagpalain nawa tayo ng dakilang lumikha na siyang pinagmulan ng ating buhay at mga biyaya.

Happy New Year Po sa inyong lahat!

Pa'no ka sasaya ngayong pasko?

2008-12-14T15:32:00.013+08:00

Medyo matagal ko din na hindi nasundan ang pagba-blog, naging busy lang po kasi ako sa school. Anyways, it's christmas! (sabi pa nga sa commercial ng isang cola brand sa TV). Nariyan ang 10 araw ng simbang gabi, ang mga karoling ng mga bata na ayaw mo pang bigyan kahit limang piso dahil barat ang iba sa inyo, at ang mga magagandang palabas sa telebisyon, ang MMFF (Metro - Manila Film Festival) at kay Pacquiao.

Iniisip ko tuloy paano nagpapasko ang mga nasa call center? Ang mga OFW? Mga Nars, Gwardiya, Kapulisan at Sundalo, Mga operator sa IDD 108? Mga nagtatrabaho sa TV stations at iba pang nagtatrabaho na walang holi-holiday sa trabaho nila? Isa ka ba sa pinapasukan mong trabaho ay walang holi-holiday?

So, kung sapul ka nga, heto ang mga tips at payo kung paano sasaya ang pasko nyo.

1. Kung ang trabaho mo ay walang holiday-holiday at kinakailangan mo talagang pumasok, pasok ka lang sa trabaho mo. Kasi isipin mo, maaari mo rin namang i-celebrate ang kapaskuhan kahit ba sabihin nating hindi sa mismong araw ng kapaskuhan e. At ang mahalaga pa nito, at least meron kang trabaho ngayon. Mapalad ka sa mga taong nag-hahangad ng trabaho at hindi makahanap ng trabaho. Diba?

2. Kung ikaw ay OFW, conventional na ninyong ginagawa ang long distance call pero may kamahalan. Ngayon, kung meron naman kayong Broadband o DSL sa bahay at nataon naman na meron ding DSL ang Pamilya mo sa Pilipinas, mas mainam siguro na gumamit na lang kayo ng VOIP o Voice Over Internet Protocol. Good example po nito ay ang Skype at Yahoo Messenger. Para sa akin, mas preferable ko ako Yahoo Messenger. Kasi, ito ang ginagamit ko kapag kausap ko ang Tatay ko. Medyo nagba-buffer sa webcam pero sa voice call ok naman. Iniisip ko nga na ganito na lang ang gagawin namin, kung gusto kong makita si Papa, gagamit na lang ako ng Camfrog tapos ang voice call ay sa YM pa rin.

Guys, mas mura ang tawagan kapag YM ang gamit nyo kasi unlimited. Pero, depende pa rin ito sa sistema ng Internet Service Provider nyo kung maganda ang serbisyo nila at hindi nag-d-DC.

3. Para sa mga ka-pulisan, kasundaluhan, mga nasa pamatay sunog at mga nasa gobyerno, isipin ninyo ang TIP 1, na mapalad po kayo at kayo ay may trabaho. At isipin nyo rin po na isang magiting na gawain na kayo ay nagta-trabaho kahit holiday.

Ngayon, heto naman ang mga tips para maka-iwas sa pangho-home sick:

1. Kung ang asawa mo ay OFW at hindi mo siya kapiling ngayong darating na pasko, ipasyal mo ang mga anak mo sa lugar-pasyalan. Halimbawa nito ay sa likod ng Mall of Asia. Ano ba lang naman na gumastos kayo ng kaunti, basta ang mahalaga ay nabigyan mo ng kasiyahan ang mga anak mo sa panahon ng kapaskuhan. For sure, ang mga magulang na katulad ninyo ay nagiging masaya kapag nakikita ninyo na masaya ang inyong mga anak.

2. Kung ikaw ay OFW, at hindi maiwasang ma-home sick, mainam na gawin ay ang magsama-sama kayo ng mga ka-boarders mo at mag-saya. Nariyan ang posible ninyong gawin ay ang mag-salu salo kayo sa kainan, o kaya ay mag-inuman. May ibang bansa na may kahigpitan sa alak, katulad ng Saudi Arabia at ng Qatar, basta kayo na lang ang bahala kung paano kayo mag-iinuman ng masaya, tago at higit sa lahat ay walang kaguluhan.

3. Kung ikaw ay nasa bahay lang, nag-iisa at walang kasama sa buhay, for sure may kaibigan ka. Mainam mong gawin ay mag-aya ka na manood kayo ng sine. Kaya nga magandang natapat ang Metro Manila Film Fest sa Pasko para pasayahin ang mga manonood sa araw ng pasko.

4. Kung wala kang pera, hindi pa rin yun dahilan para hindi ka sumaya ngayong pasko. Mainam mong gawin ay ang mag-simba ka sa araw ng pasko. Ipag-pasalamat mo na binibiyayaan ka ng Diyos at ikaw ay buhay at walang karamdaman.

5. Kung may naka-alitan kang kaibigan, o kapit bahay, o ka-klase. huwag mong gawing dahilan ang panahon ng kapaskuhan para kayo ay magka-ayos. Kasi, ka-plastikan 'yun. Ang pagkaka-ayos ng mga bagay na naging gusot sa pagkakaibigan ninyo bilang isang magkaklase, o kaya ay magka-kapitbahay ay darating din 'yan ng kusa. Ngayon, at dumating nga ang pagkakataon na nakikipag-ayos na sa 'yo ang naka-alitan mo, buksan mo ang iyong puso at patawarin mo ang humihingi sa 'yo ng tawad. Alalahanin mo na masarap mabuhay sa mundo ng walang ka-away dahil nag-dudulot at mag-dudulot ito ng kapanatagan sa kalooban mo. Pero in our case, may kapit bahay kasi kami na kaaway namin, take note, ninang at ninong ko pa sila. At ang nanay ng ninang ko ay naging kaibigan pa ng Lola ko. E sila naman ang nag-simula ng pagkaka-gusot ng pagka-kapitbahay namin nang tinakpan nila ang exhaust fan namin ng walang pahintulot at isa pa nito, pader namin yung ginalaw nila. Kaya tama lang na hindi kami ang mag-sisimula ng pag-aayos sa kanila, kasi sila ay hindi maayos.

6. Kung hindi ka masaya ngayong pasko, bakit hindi kaya IKAW ang magpasaya ngayong pasko? Maaari kang mag-pasaya ng tao. Halimbawa lang, nasubukan mo na bang mag-bigay ng Chicken Joy sa isang pulubi? Ako, hindi pa, pero parang gusto kong gawin yun sa darating na pasko. Kasi, kung pera ang ibibigay mo sa kanila, hindi mo nalalaman na kung sa kanila ba talaga napupunta yung nililimos nila. Kung napanood nyo sana ang tele-nobela dati sa dos yung Mga Anghel na walang langit. Sa realidad, nangyayari po 'yun.

Kung may kamag-anak o kaibigan ka na may sakit, dalawin mo sila. Instead na pakitaan mo sila ng pagkalungkot dahil sa may sakit sila sa panahon ng kapaskuhan, mas mainam mong gawin ay pasayahin mo sila. Alam mo ba na ang isang tao na may sakit ay gumagaling kapag masaya sila? Maaari mo syang pasayahin sa pamamagitan ng pag-dadala ng mga prutas o makakain kasama ang buong pamilya o kaya ang mga kaibigan nya. Effective 'yun for sure. At kapag nakikita mo na masaya ang dinalaw mong may-sakit na kamag-anak, for sure na sasaya ka din kasi nakapag-bigay ka ng saya sa kanila.

Maraming mga bagay at pamamaraan ang maari mong gawin at gamitin para ikaw ay maging masaya at makapag-bigay ng saya sa sarili mo at sa kapwa mo. Ang parati lang natin tatandaan, hindi sa karangyaan at dami ng pera magiging masaya ang isang tao, tignan ninyo ang larawan ng belen. May sanggol na isinilang lamang sa isang sabsaban at walang pang-ospital. Kung sa bagay, wala pa namang ospital noong mga panahon na yaon. Pero kung pagkumparahin natin ang panahon natin sa panahon ni Kristo, mas masaya tayo ngayon dahil halos nasa paligid natin ang mga nakapagpapasaya sa atin. Hindi tulad sa panahon ni Kristo, bagamat sa pagiging payak ng kanilang pamumuhay, hindi lahat ay masaya. At dapat tayo maging masaya dahil may Kristo na dumating sa ating buhay, na ipinangako ng nasa itaas na siya ang tagapagligtas natin at tagapamagitan natin sa ama.

At bilang pang-huli, nawa'y maging masaya ang pagdiriwang natin ngayong kapaskuhan ispite and despite ng maraming problema. Merry Christmas!

Noong Pasko, Ngayong Pasko

2008-11-27T22:55:00.011+08:00

Malapit na po ang pasko mga kaibigan. Sagradong katoliko ka 'man o hindi, tiyak na mararamdaman mo ang diwa ng pasko dito sa Pilipinas sa tuwing sumasapit ang huling linggo ng Nobyember. Nariyan ang mga anunsyo sa Telebisyon tungkol sa mga sale-sale sa mga tiyangge sa Divisoria at mga bazaar sa mga Malls, mga patugtog sa radyo na pang-krismas at ang putobungbong at bibingka.

Kakaiba ang nararamdaman ko ngayong parating ang Pasko, kamuntakin mo dito sa mga kapit-bahay ko dito sa amin, wala pang kalahating buwan ng Nobyember ay may Krismas Light nang nakasabit sa kanilang tahanan. Subalit ngayon, habang kasabay nating nararanasan ang Global Financial Crisis ay para bang nag-bago ang ihip ng hangin dito sa ating bansa.

Para bagang takot ngayon ang iilang mga Pilipino na mag-labas ng salapi at iwaldas para sa mga ireregalo nila sa mga mahal nila sa buhay o sa kanilang pag-bibigyan ng regalo. At mas pinili ng iilan na mas mainam daw na mag-sabit ng Krismas Light sa Unang Araw ng Disyembre dahil tumaas daw ang singil sa kuryente nitong Nobyembre. Anyways, patunay lang ito na kahit tayo dito sa Pilipinas ay sadyang apektado sa pandaigdigang problema sa pananalapi, kahit anong paraan ay gagawin natin para tayo ay makatipid. Ito kasi ang naging kasalanan ng mga may ari ng mga Malls maging ang Media, naging Komersyo na ang Pasko dito sa Pilipinas.

May winika ang Nanay ko na isang araw lang naman natin ipagdiriwang ang kapaskuhan pero ang iba ay parang galit sa salapi, kung maka-waldas ng salapi ay parang bibitayin na raw. Ang sabi ko sa Nanay ko ay sa paraang 'yon naipapakita nila ang kanilang pagmamahal. Pero may punto ang Nanay ko sa sinabi n'ya. Ang nais kasi ipahiwatig sa akin ni Mama ay mas dapat pag-laanan ng mga Pilipino ay ang darating na bagong taon kasi wala tayong katiyakan kung hanggang saan aabot ang pandaigdigang problema sa pananalapi.

Nalulungkot ako sa mga OFW na napa-uwi buhat sa South Korea. Kasi karamihan doon ay mga nag-papaaral pa at ang iba naman doon ay mga breed winner ng pamilya. Sabi pa ni Mama na suwertehan lang din 'yang pagta-trabaho sa ibang bansa. Kasabay din ng pag-didiskusyunan namin ng Nanay ko, sinabi n'ya sa akin na kaya ako daw ay mag-aral ng mabuti nang sa ganoon ay mabibili ko daw ang magugustuhan kong bagay.

Balik ulit tayo sa paksa. Noong pasko ay kakaiba na ngayong pasko. Halos nariyan na ang ibang Media na Minomotivate nila ang mga manonood na gawing matipid at payak ang pagbibigayan ngayong pasko sa mga simpleng pagbubuo ng mga retaso na pwedeng pang-regalo. At tayong mga Pilipino, lalo na't kinakaharap din natin ang Global Financial Crisis, mas mainam siguro na isaalang-alang din natin ang Prinsipyong sinimulan ni Abraham Maslow, ang teorya ng kagustuhan at ang pangangailangan (Theory of Wants and Needs of a Human Person). Dapat siguro ay mas pag-laanan natin ang bibilhin regalo ay ang mas naaangkop doon sa pagbibigyan natin o yung kailangan niya para sa anupamang mahalagang bagay.

Bilang panghuli, parati kong tinatandaan ang sinasabi sa akin ng Mama ko, na sa panahon ngayon, dapat maging masinop at maging praktikal ka sa pag-labas mo ng pera. Kasi hindi natin masasabi ang darating na taon. Naroon na tayo na ang pasko ay ang panahon ng pagpapatawad at pagbibigayan, subalit hindi pa naman ito siguro ang huli nating pasko, kaya maging matalino sa pamamaraan ng pag-gastos ng salapi.

From: Estudyantipid 101

Kape - Sa Mahal o sa Mura?

2008-11-27T16:38:00.004+08:00

Medyo may katagalan din na hindi ko nasundan ng pagsusulat itong blog ko. Anyways, bago ang lahat ay nais kong pasalamatan ang dakilang lumikha dahil sa mga biyaya niya sa atin sa bawat umagang dumarating sa ating buhay.

Tuwing umaga, marahil kundi man ikaw, ako ay nagkakape sa umaga para labanan ang panlalamig ng sikmura at para mabilis maglabas ng sama ng loob. Hindi ako nagkakape ng walang creamer kasi mas sisikmurain ako kapag walang creamer. Sinasaluhan ko ito ng mainit na pandesal na binibili ni Mama sa bakery.

Minsan, tutal nasimulan ko na ang tungkol sa kape, hindi ko maiwasang mainis sa nakasakay ko sa bus. Astang akala mo kung sino, me pahawak-hawak pang Starbucks na nasa plastic cups. Malamang mag-syota ang dalawa. Anyways, di ko naman hilig makeelam ng kapwa kasi kung masaya sila sa hawak nilang starbucks, ako hindi. Dang mahal kaya ng isang cup ng starbucks, mas pipiliin ko parin yung mga nasa sachets na 3-in-one. Mura na, maisusuksok mo pa sa bulsa mo.

Siguro, kaya ko nasasabi ito ay dahil sa ni minsan ay hindi pa ako nakakahigop ng kape sa starbucks. Nanghihinayang kasi ako sa isang daang piso. Makakabili na ako ng isang pakete ng kape sa grocery noon.

Ayaw ko kasing mag-kape sa starbucks lalo na kapag tatambay ka pa sa loob o sa labas ng kanilang tindahan. Kasi di naman siguro lingid sa kaalaman ninyo na may mga pagkakataon na may nangyayaring milagro kapag tumatambay ka sa loob ng tindahan ng starbucks diba? E baka mapagkamalan akong nangha-hunting ng babae.

Minsan, yabang na lang rin ang ginagawa ng iba na mag-starbucks e. Hindi ko nilalahat ang mga nag-ii-starbucks. Pero kung tinamaan kayo, bato-bato sa langit ang tamaan ay pikon!

Isa pa, sa halagang isang daang piso ko, mas marami akong maililibre na kape sa mga kaibigan ko. O kundi man, makakapag-kape na ako, makakapag-almusal pa ako sa karinderyahan.

Bilang pang-huli, nais kong tanungin ito sa mga mahilig mag-istarbucks, "...anong satisfaction ang nakukuha ninyo sa starbucks?"

Friendster Problem Part 2

2008-11-17T20:04:00.003+08:00

Hello po, lalo na sa mga nag-comment sa akin noong una kong pinost ang mga possible problem ng Friendster. Heto naman po ang continuation ng blog ko para sa nauna kong article.

Disclaimer : The following is based on my experience about browsing, checking and visiting my friendster account.

So First is first. Akin nang napuna na halos lahat ng friends ko sa friends list ay nabura. God damn it! Malapit na pong mag-pasko! At papaano ko magi-greet yung mga kaibigan ko na ang tanging kontakan namin ay sa Friendster. Anyways, ayun kasi ang lumabas sa tawas e. Hehehe! At heto, kararating ko lang galing Adamson, natatawa ako dahil kundi weekends ang pinag-uusapan ng karamihan o di kaya ay ang pagkakatalo ng Adamson sa San Sebastian sa Shakey's V-League, Friendster ang madalas kong napapakinggan sa mga usapan.

Katulad kanina, yung mga tropa ko dati sa ECE (Engineering), tinanong nila sa akin kung may problema din ako sa account ko. Edi sinabi ko na may problema rin yung sa akin. Tinanong pa nila sa akin na kung maaayos pa ba ng Friendster yung problema regarding sa Friends List at sa mga pictures na bigla na lang nawala. Tulad nang tinanong sa akin ni Kuya RJ kung maaayos pa ba ng friendster yung problem regarding sa mga pictures, e ang masasagot ko lamang po is this; "...kung ang friendster ay meron silang back-up ng mga photos na inupload ng mga clients, maaaring ma-retreive ng users yun kaya lang medyo may katagalan nga lang po yun."

May ilang pages rin sa friendster ay dead link o not accessible at this moment.

Tapos yung mga kinoments ko dati yun lang ang nakalagay sa bulletin board. Nakaka-inis talaga!

Ang pinakapunto ko nito is, isang disaster talaga na masira ang friendster. Bakit kamo? Friendster kasi ang bridge natin sa mga kaibigan natin na nasa malayo at sa mga mahal natin sa buhay.

Mayroon lang akong iiwan na linya, medyo relevant sa nararanasan natin ngayon sa friendster.

There's no perfect system in this world. To make it perfect then do so right now! - Friendster

Friendster Problem

2008-11-16T14:47:00.004+08:00

Parati nyo bang na-eencounter kapag bina-browse nyo ang Friendster e System Maintenance? O kaya ay may mga friends kayo na all of the sudden ay nawala? At kung 'di man e nadagdagan kayo ng friends na hindi n'yo naman kilala?

Well, ang totoo po n'yan ay may malaking problema ang Friendster, at 'yan ay hindi ko alam kung ano. Pero, isa-isahin natin ang mga possible problems kung bakit nagkaka-problema ang Friendster.

Disclaimer first: ang mga sumusunod ay teorya ko lamang. Ito ay upang mabigyan lamang ng ideya ang mga subscriber ng friendster kung ano ang mga possible na problema. At hindi ako tumatanggap ng responsibilidad o umaako sa magiging consequences na maari ko ring kahantungan hinggil sa blog na ito.

Marami po kasing possible na dahilan kung bakit ang account nyo at ang Friendster ay nagkakaroon ng problema.

Una, sa Hosting. Siguro naman ay may sarili namang hosting ang Friendster. May mga pagkakataon kasi na kapag sumobra na ang bandwidth (o limit para bisitahin ang isang website) ay automatic na itong hindi ma-aaccess. Halimbawa po nito ay ang Youtube, namumuhunan sila sa Hosting (Storage, Etc) at Bandwith dahil sa araw-araw sila binibisita ng billion subscribers worldwide. Pero, ayon sa napanood ko dati sa Click (BBC World) mas malaki ang binabayad nila sa Bandwith kaysa storage. At dahil social networking site ang Friendster, inaasahan na mabilis mababawasan ang kanilang bandwith kapag maraming visitors ang nagche-check ng kanilang account.

Ikalawa, sa Storage at Database. At dahil wala pa akong alam sa database, malamang malaking problema ito kung magkagayon na may problema sa database. Bakit ko po nabanggit ang database? Kasi napansin ko na nadagdagan ako ng mga friends na hindi ko naman kilala at sa iba naman ay nabawasan naman.

Dalawa lang ang nakikita kong posibleng pinagmulan ng problema. Hindi ko na po sinama yung mga applications na nailalagay nyo sa account nyo katulad ng imeem, slide image, at iba pa. May mga application kasi na gawa ng third parties, e hindi naman maiiwasan na kapag nadeploy na ito sa friendster at nakitaan ng bugs ay mahirap ito kaagad ma-debug at hindi ito basta-basta.

So, wala pa po ako maico-conclude kasi wala pang nire-release na report ang friendster kung ano ang naging problema nila. At this moment, kapag may nakita kayong friends sa friends list nyo, wag nyo munang ide-delete kasi baka kumikilos naman ang technical team ng friendster. Or else, ang pinakamainam ninyong gawin ay i-email nyo ang friendster. help@friendster.com

Heto, featured ako sa TV

2008-11-16T00:42:00.004+08:00

Heto po ang latest kong extra sa isang indie film sa BBC. Medyo mura lang ang budget kaya chewing gum lang ang binayad sa akin dito. Pero pinangakuan nila ako na bibigyan nila ako ng malaking break kapag kumita yung palabas nila.

Ang karakter ko dito ay si Sgt. RDA, sapilitan nila akong kinuhang agent dahil kapag hindi ako pumayag sa gusto ng CIA (Central Investigation Agency), ipapa-assasinate daw ako ng hindi ko daw nalalaman. Kaya napilitan akong sumanib sa CIA at agad nila ako binigyan ng isang Secret Task.

Jocjoc All the Way

2008-11-14T16:09:00.004+08:00

Nakaka-asar, ano kaya ang nangyari sa prof ko sa Visual Basic? Hindi pumapasok, anak ng teteng! Anyways, wala pa naman gaanong ginagawa sa school, pag-usapan natin si Jocjoc Bolante at ang Fertilizer Fund Scam.

Noong thursday, hindi ako pumasok kasi Laboratory sa CP2 e Hindi pa naman pumapasok si Ma'am. Ugali ko na pagkagising ko ay ililipat ko agad sa Teleradyo. Nagulat ako at nakita ko na ang coverage ng Teleradyo ay sa Senate at ginigisa ni Sen. Roxas si Jocjoc Bolante.

Nakaramdam din ako ng awa kay Jocjoc kasi siya ang naiipit sa maanomalyang Fertilizer Fund Scam. Oo nga, bakit may mga taga lungsod ang nakatanggap ng fund inputs e wala namang pananim sa kanilang nasasakupan. Nakaka-awa si jocjoc kasi alam ko na hindi lang siya ang nasa likod ng fertilizer fund scam. E noong panahon na nairelease ang pondo e kasagsagan naman ng pangangampanya ng mga kandidato para sa eleksyon in partikular na si Pangulong Gloria.

Ang nakakatawang mag-imbestiga ay si Senator Jinggoy. Sa mga pananalita niyang pa-astig ay akala mo kung sinong magaling, atin kayang balikan noong nasa Malacanang pa ang kanyang ama at siya ay kabilang sa first family. Well anyways, bukod sa hindi ko nagustuhan ang pagtatanong ni Jinggoy kay Bolante, mas mainam na rin siguro na ganoong lengguahe ang kanyang ginamit kasi malalaman mo kung nag-sisinungaling sa mga pag-sagot itong si Jocjoc. Tahasan din n'yang tinanong kay bolante na kung may kilala siya sa Malacanang, in partikular kay Mike Arroyo.

Ang bumilib ako sa nagtanong kay Jocjoc ay si Senator Roxas, kasi tahasan niyang ipinakita kay Jocjok ang dalawang larawan ni Marlene Esperat (isang mediamen at nagsampa ng kaso laban kay bolante).

Ang iniisip ko, may kahahantungan ba ang mga pag-iimbestiga ng Senado kay Jocjoc? Kasi, marami na rin kasing ginawang senate hearing pero wala pa rin akong nababalitaang nakulong. Ang kalabas-labas pa nga n'yan, parang daldalan na lang ang nang-yayari sa senado.

Hati ang aking pinaniniwalaan sa isyu na ito. Una, hindi mag-sasalita ng katotohanan si Jocjoc dahil sa nalalagay siya at ang kanyang pamilya sa alanganin. Kung anu't anuman at nadulas ang dila ni Bolante, malamang ay malaking gulo ito na maaari ding magbunga ng Impeachment kay Gloria o 'di naman kaya ay isa na namang People Power.

Ikalawa naman, mahihirapan ang sinuman na nakapwesto sa senado at house of representatives na pigain si Bolante. Kasi, marami namang nakinabang sa mga naipamudmod na pondo at habang nakapwesto pa ang pangulo, magagawan pa nila ng paraan na itago sa publiko ang kanilang mga baho. Sabi nga ng mama ko, kahit pilipitin man ang bayag ni Bolante ay hindi magsasalita 'yan.

Bilang pang-huli, sana ay magkaroon ng katuturan ang pagpapa-exile kay jocjoc. Sana, dumating ang araw na may mapapatunayang dinaya nila ang mga magsasaka dahil sa hindi sila nakatanggap ng pang-abono sa lupa at sana'y may makulong sa sinuman ang nagkasala sa scam sa fertilizer.

83 Views in my Entry

2008-11-12T14:35:00.004+08:00

Sa lahat po ng bumisita at bibisita pa lamang sa Entry ko sa Digital Cribs: Heaven or Hell, salamat po ng marami. Meron nagtatanong kung ano ang essence ng prinesent kong entry sa Digital Cribs, simple lang po...reality based po at totoo yung mga pinagsasabi ko sa maikling clip na prinesent ko sa Digital Cribs. Actually, hell ang ginamit ko pero hindi ko pinanghihinayangan na luma ang Desktop ko. Kasi, mahal ang bagong set ng Computer at hindi namin kayang bumili kasi mas marami pang dapat unahin at well functional pa naman kasi ang PC sa bahay.

Alam ko na matipid sa kuryente ang LCD Monitor, pero alam ko kasi na mabilis masira. Prefer kong gumamit kayo ng LCD na Monitor pero kung hindi kaya ng inyong Budget at mahal, mag-tiis na lang tayo sa CRT na matagal ang buhay depende sa brand at usage.

Isa pa, nai-feature ko po yung DSL Connection namin na ubod ng tagal mag-connect madalas at madalas siyang nag didisconnect or request time out kapag pini-ping ko yung default gateway. Pero may mga oras naman na nakikisama ang connection lalo na kapag kausap namin si Papa. Heto guys, mas malaki ang matitipid mo kapag ikukumpara mo ang Overseas Call at VOIP. Naaalala ko kasi dati kapag kami ang tatawag kay Papa, bibili muna kami ng Calling Card (Touch Card) o kaya ay tatawag kami sa 108 kasi mahal magpakabit ng IDD. Ngayon, napagkumpara namin ni Mama at napagtanto namin na mas mura ang VOIP kasi PC-to-PC kasi ang tawagan basta maganda lang ang connection mo. Monthly Internet Fee lang naman kasi ang babayaran mo at saka kapag VOIP ang gamit mo, unlimited ang oras ng usapan.

ATTN: Kailangan ko po tulong nyo

2008-11-11T13:53:00.003+08:00

Recently, sumali po ako sa isang competition sa Cisco about Digital Cribs: Heaven or Hell. At humihingi po ako ng tulong ninyo. Malaking bagay po ang pagbisita ninyo sa URL na ito para makadagdag po ng points sa entry ko.

Heto po yung URL:

http://74.201.90.75/DisplayVideo.aspx?id=924303300#

At kung may time po kayo na mag-iwan ng comments doon sa ibinigay kong website, mas mainam po.

Inaasahan ko po na matutulungan nyo ako sa simpleng bagay na ito. Hindi man ako makaganti ng kabutihang loob sa inyo, si Lord na lang ang bahala sa sinumang pumunta sa url na ibinigay ko.

Salamat.

-rdaconcepts

90's i-rewind!

2008-11-06T12:46:00.006+08:00

Wala pa kasi akong pasok e. Wala pa gaanong mga prof both lec and lab subjects. 15 Units lang nakuha ko ngayon kasi wala na akong mga minor subjects panay major subjects na ako ngayon. Salamat po sa patuloy ninyong pagbisita dito sa site na ito.

Gusto kong balikan ang mga uso noon noong bata pa ako. Mga madalas kong kainin, mga madalas kong panoorin at mga pangyayari sa akin at sa aking paligid.

First off, 90's. Naaalala nyo pa ba noong bata pa tayo e nauso yung mga snacks na may libreng laruan sa loob? At yung mga candies tulad ng skimmed milk at haw-haw na maasim na akala ko noon ay hostia sa simbahan. Sandangkal na teks na madalas e nakikipag-suntukan ako kapag dinadaya ako ng kalaro kong si Don-don pero parati naman akong umiiyak.

Noon, tuwing sabado at linggo ng umaga, kami'y naka-abang na sa Channel 13 dahil ipapalabas ang sunod-sunod na mga sentai series tulad ni Shaider, Bioman, Maskman, Fiveman at Maskrider Black. Haha! Naaalala ko noon kapag tumutugtog na ang opening song ng Maskrider Black sumasayaw ako tapos ginagaya ko yung mga moves ng bida. Hehehe! Tapos twing sabado naman ng gabi, nililipat ko sa Channel 5 para manood ng Jetman at VR Troopers. I love Jetman kasi sumasayaw ako kapag opening song na. May hawak akong pamatpat kunwari ispada ko yun. At kapag linggo naman ng hapon, nililipat ko sa Channel 9 para manood ng Dragon Ball Z.

Siyempre, habang nanonood ako ng mga sentai ay kumakain ako ng wonderboy, yun bang bilog siya na dilaw tapos cracker siya na tig tatlo ang laman, tapos may 7Up akong hawak.

Tapos, noong nag-resign si Papa sa Dubai, inuwian ako ng Family Computer na built in na ang mga games. Madalas, nilalaro ko ang mga games ng Mario Land Adventures, natapos ko yun noon nang sagipin ko ang prinsesa sa kalabang si king kuppa! Tapos, kapag nag-sawa ako sa Mario Brothers, Contra naman ang lalaruin ko. Yun bang kapag may binaril kang may agila ang logo e mag-iiba ang weapon mo. Madalas akong natatalo kaya hanggang ngayon e gusto kong mag-laro ng Contra using Java Games available sa Internet. Nahilig din ako sa Wild-wild west at duck hunt dahil nagagamit ko yung sentry gun sa family computer. Pucha, nababadtrip ako doon sa tawa ng aso kapag hindi ko natatamaang yung duck.

At natuwa kami ni LA dahil tig-isa kaming binigyan ni Mama Chona ng Gameboy. Sayang nga lang at hindi ko iningatan. Madami akong consoles noon pero ni isa ay wala na. Madalas, dala ko yun sa Pilot at pinapahiram ko yun sa mga kaibigan ko.

At noong nauso ang Play Station at ang Counter Strike, madalas akong nagka-cutting class sa Imus Institute noong First Year ako. Sunog pa kasi ang building ng II kaya madaling makatakas. Ten Pesos kapag kalahating oras sa Play Station at 15 naman kada kalahating oras sa PC Lan Games. Tambay ako dati sa warshock sa may nueno kaya noong first year ako e nagsa-summer ako sa math dahil binagsak ko yun. Kalokohan ko noon no?

Noong first year highschool ako, mas marami akong kalokohang natutunan. Anjan yung mga kaklase ko na natuto akong manood ng mga Hentai Anime. Hanggang sa nahuli ako ng mama ko. Hiyang-hiya ako kasi at the same time e nagsa-sakristan ako noon. Tapos noong nagkaroon ng PC, inactivate ko ang modem at madami akong koleksyon ng Dial Up Cards tulad ng Evolve, surfmaxx ay Infocom.

To be continued....

Friendster Group

2008-11-04T17:06:00.002+08:00

Nowadays, typography is seen everywhere. For instance, typography is seen most often in the city where there are lots of billboards present. Another example where typography is seen is in every product that you buy in stores. For instance is t-shirt. I know that you are familiar in a brand of t-shirt where most of their items are designed using typography. The T-Shirt Project is what I am talking about. They created and crafted designs in which typography is present in t-shirts that they sell.

Another good example of typography is my banner in my blog. I prefer to choose typography in my blog because I want to express the niche of my blog directly. Anyways, if you forgot the niche of my blog, I’m telling you that you read my blog from beginning up to the latest posts so you can analyze what’s the niche of my blog.

Anyways, those sentences and paragraphs are not on the hot seats. I want to invite all of you most especially to those who have a friendster account to join my created group titled “Typography Challenge!” Do you know why do I initiate this group? It seems that most of us trying to make a good design for our blog account or maybe in our friendster account. And I’m encourage you to join in Typography Challenge because you might me learn a lot about typography designs and how to create a typography. And because it is a forum-site, there might be exchanging tips and information about typography. Whether you are working in Graphic Design Industry, a Student or a novice, I really encourage you to join Typography Challenge!

And before I end this segment, I want to give one good reason why should I encourage each and every one of you to join in this group because typography is self explanatory and it is easy to learn, the only thing that you must have is a graphic or photo editor (corel, photoshop or fireworks.)

See you in Typography Challenge!

Me at November One

2008-11-02T00:37:00.001+08:00

Hello guys, medyo ramdam ko na ang second semester na papalapit na. Dahil pagkatapos lang ng weekends ay pasukan na. Actually, excited na po ako sa next semester kung may mga bagong mukha ba akong makikita. Pero sa tingin ko, sila sila din ang mga ka-klase ko. Hoping na maging maganda naman ang darating na sem para sa akin.

Anyways, pumunto na tayo sa issue for this segment. Tuwing November One, ako po ay dumalaw sa puntod ni Nanay Isiyang, ni Papa Raul (Chief) at ni Papa Tony. Medyo ayos naman at nakaraos naman po ang Undas para sa akin, kasi unang-una, nakisama naman po ang panahon. Hindi tulad ng dati ay umulan ng pagkalakas-lakas kaya umuwi na tuloy kaagad kami noon. Pangalawa, tulad din noong nakaraan ay naging mapayapa naman ang Undas dito sa Cavite. At ang Ikatlo at parati kong pinuproblema sa Angelus Gardens ay ang kanilang Public CR, damn! Parating hindi available! Naturingang Semi-private Eternal Garden palpak sila sa CR nila! Anyways, hoping na sana ay maayos nila 'yan.

Actually, may isa akong nakalimutang gawin, ang mag-dasal ng Rosaryo sa bawat puntod nila. Kasi kasama ko kasi pamangkin ko e medyo may kakulitan. At sa tingin ko naman, kung nakikita naman ako o kami ng mga dinalaw namin e siguro masaya sila dahil hindi kami nakakalimot sa kanila. Noong Bisperas pa lang ng undas, dumalaw na ang Mama Ko sa kanila. Tulad ng nakagawian, nag-tirik siya ng Kandila sa puntod nina Nanay, Chief at Papa Tony at nag-alay na rin ng Bulaklak. Medyo natuwa ang Mama ko kasi naka-tiyempo siya ng murang bulaklak. Bumili siya ng dalawang bugkos ng bulaklak, hinati niya yung isang bugkos para kay Chief at kay Papa Tony. Nauna nang dumalaw ang Nanay ko para may tao dito sa amin kapag umalis ang lahat sa November One.

Sadyang Ipinagmamalaki ko ang ganitong kaugalian ng Pilipino. Kung Mag-mahal raw tayo sa mga minamahal natin sa buhay hanggang sa huli ay nag-mamahal pa rin tayo. Noong nakapanood ako ng TV Patrol tungkol sa nakakayanan pa ba ng mga Pinoy ang Biglang Pagtaas ng Presyo ng Kandila at Bulaklak sa Dangwa, natutuwa kong pakinggan na ang katuwiran ng ibang mga Pinoy na ito'y minsan lang sa isang araw at ang ginagawa nilang ito ay para sa kanilang mahal sa buhay na nasa piling na ng maykapal. Hindi tulad sa ibang bansa, iba tayo kung mag-gunita sa ating mga mahal sa buhay na sumakabilang buhay.

Bilang panghuli ng segment na ito, dalangin ko ay nawa ay matamasa ng mga kaluluwa ang ikalawang buhay, ang buhay kasama sa kaharian ng Panginoon.

Sayang ang dati kong connection!

2008-10-27T20:10:00.001+08:00

Guys, medyo matagal po akong hindi nakakapag-blog because recently, my connection was unstable and most of the time, I do experience Disconnection in DSL. And that is a bull***t! Anyways, natauhan po ako dahil lately I found out na kung hindi ako nag-reklamo sa 171 e sana mabilis pa sana ang connection ko. By the way, we choose the 512kbps plan in PLDT with a combination of a telephone line (bundle plan 1299).

Sa Gawing kaliwa guys, heto ang speed ng DSL ko. Dati, nakakapanood ako sa youtube ng mabilis pero noong tinawag ng repairman ng PLDT sa 176 at tinanong kung bakit malaki ang binigay sa akin na connection na halos umaabot po sa 5mbps ang download speed samantalang ang pinili naming plan ay pang 512 lang.

At heto na siya ngayon, mabagal na nga ang download, mabagal pa din ang upload speed. Maigi na lang at hindi ako natutong maglaro ng mga online games pero talo lang ako kapag ka-chat ko na ang tatay ko sa abroad, voice chat kasi ginagawa namin e.

So, for PLDT, all of you are sucks!!!!!!!!

Layout 1 - Fernando Poe Jr.

2008-10-19T00:40:00.001+08:00

Kapag wala po akong ginagawa sa bahay, nag-eedit po ako ng mga pictures. Hilig ko kasi ang layouting. Kaya po si FPJ ang napili kong i-layout dahil sa maganda ang napanood ko sa Cinema One, palabas ni FPJ bandang mga alas-tres ng hapon. Anyways, tinadtad ko po ito ng typography na medyo terno sa picture ni Da King.

Marami ding nagawang pelikula si Fernando Poe Jr., kaya marapat lang na siya ang tawagin na Da King ng Pinilakang Tabing sa Pilipinas. Sayang, natalo lang sa Pulitika, dahil daw sa Hello Garci Scandal, dinaya si FPJ.

Kung nais nyong malaman ang kanyang mga nagawang pelikula, mag-tungo sa blogsite ng Video 48.

Courtesy of : Video48.blogspot.com | Flickr

Halloween and about the First of November

2008-10-17T15:01:00.001+08:00

Spooky day to everyone. Recently, I change my banner into something which is related in halloween. Is it? Anyways, iniisip ko kung ano ba talaga ang meron sa November One? Kung todos los santos (all saints day) ba talaga o undas (all souls day)? Noong nabubuhay pa si chief (Tito Raul), pinagtalunan namin noon kung ano ba dapat ang masunod, ang November One ba ay araw ng todos los santos o undas? Ang dinahilan ko ay dahil sa 'yun ang nakasulat sa kalendaryo na kapag a-uno ng Nobyembere ay araw ng mga santo. Pero ang paliwanag naman ni Chief ay ganito at siya namang sinang-ayunan ko nang naliwanagan ako sa mga sinabi niya, na ang dapat sa a-uno ng Nobyembre ay araw ng mga kaluluwa. Kasi hindi lahat ng Pilipino ay Katoliko.

Oo nga pala, nakalimutan ko ang ibang relihiyon, na alam ko ay ginagawa din ang pag-dalaw sa kanilang mga yumaong kamag-anak. Anyways, so be it! Na dapat pala talaga na ang a-uno ng Nobyembre ay para sa araw ng kaluluwa.

I saw a beautiful woman in the bus.

2008-10-16T23:59:00.001+08:00

Last Thursday (October 16, 08), I went to AMA Pasay to get the subject description in three subjects, and then at the same time, they requested me to submit another copy of my birth certificate. And when I get into the bus via Dasmarinas Route, I saw a beautiful woman. Yes, indeed! I never saw that kind of woman in my school where I expect. The good thing is, she sat beside me. My minds are whispering, and I got hooked with her. And then accidentally, when she fixed the head of the aircon of the bus, her breast was slapped into my face and my heart goes palpitating until she speaks and said “oops! Sorry Manong!” I got angry when she said the word Manong, but because she is beautiful, those words are never in my mind.

And when we are in Talaba Area (at the portion of Zapote – Bacoor Junction), she went out to the bus. And when I went home, I discovered that my left pocket of my pantaloon has a scratch. I think that the woman who seated beside me is a snatcher. Because when we are in Coastal Road, I’m pretending that I slept, but she didn’t know that my minds are alert. Suddenly, when we travel the long road of Coastal Road, I feel something in my pocket. But I’m in denial that she doing scratching my left pocket.

So guy, be careful. Not all beautiful women are nice, rather most of them or some are naughty in disguise and when they capture the weakness of a man, they attack. Beware in such modus. It is better not to sleep while driving and when a beautiful woman sitting beside you, be gentle but be aware.

I'm Participating the Blog Action Day 2008

2008-10-14T23:03:00.001+08:00

Blog Action Day 2008 Poverty from Blog Action Day on Vimeo

I am participating this kind of action, it's Blog Action Day 2008. Ang topic nila sa taong ito ay tungkol sa kahirapan o poverty. Poverty effects worldwide, yes...indeed! From USA to Philippines, we are really affected by this problem, it is not our personal problem, it's our problem, mankind's problem. Kaya ako sumali sa blog action day 2008 dahil sa may paki-alam ako, may concern ako sa nangyayari sa kapaligiran ko at dahil sa apektado ako sa usaping pang-kahirapan. Kung mas mahirap ang Pilipinas, ano pa kaya ang mga bansa katulad ng Somalia, ang Africa, ang North Korea, maging ang Estados Unidos na nakararanas ng Recession. Some of our Kababayans they prefer to work abroad instead in our country because it seems that there's lots of opportunities and careers in abroad. And those Filipinos working abroad, the national government consider them as the new heroes of the country. Why? Because of remittances, it saves our national economy. The more remittance, the better.

Ito ang main topic ko sa usapin sa kahirapan o poverty. Wika ng iba, hindi raw kasalanan na ika'y ipinanganak na mahirap, malaking kasalanan naman kapag namatay kang mahirap. Ibig sabihin kasi nasa pag-sisikap ng isang tao 'yan kung magpapaka-pako na lang siya sa kahirapan.

Ang Gobyerno, maraming ginagawang paraan para mai-ahon ang ating bansa sa krisis pampinansyal. Pero kapag gumagawa sila ng aksyon, madalas ay nababahiran na ito ng isyu tungkol sa korapsyon (corruption). Hindi naman kasi talaga maiiwasan 'yon sa isang pangkaraniwang pulitiko na masilaw sa kislap ng kanilang pondo, lalo na kung ito ay tumataginting na humigit kumulang sa ilang libo, ilang milyon o minsan pa nga ay ilang bilyon na mas mababa pa sa kanilang sinusweldo.

Ano kaya't mangyari na ang bawat pulitiko, from SK to President ang sahod nila ay magiging minimum? Meron pa kayang tatakbo?

Isa pa, huwag tayo magsyadong maging dependent sa gobyerno. Opo, may nagagawa namang mga hakbang ang gobyerno para maibsan ang kahirapan pero hindi lahat ng Pilipino ay kaya nilang tulungan. Matuto din tayong magsumikap para sa ating mga sarili at para na rin sa ating pamilya.

Kagaya ng tatay ko, kung ilang taon na ako ay siyang taon na rin siyang nag-aabroad. Medyo maliit pa lamang ang kanilang naiipon para sa kanilang pagtanda dahil lamang sa pag-papaaral sa amin. Wika ng mahal kong ama na tanging edukasyon lang ang mai-aambag nila sa akin na hindi maaaring manakaw ng sinuman, higit pa sa Cellphone, sa Computer o anupaman, pero ang Edukasyon o karunungan ay kaakibat n'yo yan parati. Kaya nga noong nag-shift ako from engineering to IT, medyo nag-sisi ako kasi medyo nasayang ang dalawang taon ko sa engineering. Pero pinapakita ko sa kanila na hindi sayang ang dalawang taon, mas pinag-husayan ko pa ang pag-aaral ko. Hindi tulad noong nasa Engineering ako na parati akong bagsak sa mga major subjects, ngayong nasa IT na ako ay wala na akong sabit sa mga grado. Kasi, napagtanto ko na may passion talaga ako sa computer kaya naiintindihan ko ang mga pinag-aaralan ko sa mga major subjects. Kaya naman, nag-susumikap ang tatay ko na mag-trabaho malayo sa aming piling, upang tustusan lamang ang pangangailangan ng aming pamilya. Kaya nga Idol ko ang mga Magulang ko 'pag dating sa pagpapalakad ng isang pamilya. Balang araw na darating, magiging ama rin ako. At sana'y dalangin ko sa maykapal na maging kagaya ko ang tatay ko na masikap sa buhay.

Ngayon at bilang pang-huli, nais kong bigyan ng pananaw ang isang tanong na nang-galing sa website ng The Action Blog, ano ang maaari kong maisulat tungkol sa kahirapan? (What can I write about Poverty?)

My answer is this: "...there are lots of suggestion that we may heard about poverty. Some, they say that we should save or conserve what we have. Some, they say that be resourceful of what surroundings has. But my answer is this, try not to waste what you have. For instance money, don't buy anything which is not important. Instead, try to save it and bring it to the bank so that it will grows a little. And try to reduce, recycle and repair of what we have in our homes.

First Day of Sembreak, ang kwento ko.

2008-10-12T23:58:00.001+08:00

At last, sembreak. Mapapahinga ko ang katawan kong pagod sa isang sem. Pahinga? Hehehe, kala mo naman, totoo. Anyways, nagpuyat ako noong unang araw ng Sembreak. Sabi nga nila, sembreak is a time to treat yourself well.

Kung tutuusin, may mga naiisip akong mga plano para sa kakapiranggot na weeks for this sembreak. Pero, heto, madalas akong puyat. Hindi ko nga alam kung may insomnia na ako. Nag-start lang naman akong maging ganito noong may Wrestling pa sa cable. E since noong nawala na ang Jack TV sa Sky Cable e nawala na ang hilig ko sa wrestling.

Speaking of Wrestling, ano na ba ang latest kina Dave Batista? Kina Rey Misterio? Wala na talaga akong alam tungkol sa wrestling since Jack TV was lost in Sky. Anyways, I hope that wind changes soon!

Madalas, nakikinig ako ng mga Oldies. As in Oldies like Frank Sinatra, Doobie Brothers, Richard Harris and others like Peter, Paul and Marry, Mamas and Papas and others. Actually, jologs po talaga ako sa music. Ang dating po kasi sa akin ng mga oldies ay mellow hindi tulad sa mga metal rock. Pero minsan ay nakikinig rin ako ng metal rock. Depende lang naman po kasi sa mood ko. Kapag good mood ako, medyo mellow sounds and novelty songs ang pinapakinggan ko.

Madalas pala, since noong nakabitan ako ng DSL, madalas ako nasa eRadioPortal, isang website na kung saan ay nakapakikinig kayo ng live radiostream from different radio station in the philippines. Free po ito.

At noong last night nga, naka-chat namin ang Papa ko. Para na ring hindi nasa malayo ang papa ko, kasi by this innovations of technology. Naka-usap sa voice chat nila Mama, Pucheng, Lola pati na rin ako si Papa at Kuya Aron.

Sabi ko nga sa kanila every sunday, gawin na nating routine ito. Mas mura kaysa Text. Hehehe

Sembreak na!

2008-10-10T23:59:00.001+08:00

Sembreak na! And I don't know how to treat myself this sembreak. But I have lots of plans, and I know not all granted because we have three weeks this sembreak and I think it is very short to comply my plans. What are my plans anyway?

First, I want to settle my problem in regarding to crediting subjects. I got fool when I go back in AMA Pasay to get a copy of description in passing to the subjects named Computer Fundamental (MS Office, Operating Systems, Logic Gates), C Language, and Web Analysis and Design (HTML, CSS). They recommend me to go back for at least two or three days. Is it funny? I am wasting my money for transportation, my time instead of getting rest this sembreak for just doing this heck? I'm hoping that I settle this, the sooner...the better!

Second is, for the enrollment. Frankly speaking, I do not feel comfortable with some of my classmates in major subjects. Pero marunong naman akong makisama. Ang akin lang, may mga taong gusto kong kasama, may mga tao din namang ayaw kong kasama. Ayaw kong kasama mga taong ma-eere pero wala namang binatbat!

Third is, the preparation for the High and Solemn Mass for the Feast of San Martin de Porres in our Church. Every year, I am responsible for practicing my fellow knights for preparing them how to serve the high mass.

Fourth, hindi ko na alam.

Then, mag-uundas nga pala ano? So un, dadalaw ako for sure sa puntod ni Nanay Isiang, kay Chief at kay Papa Tony. Mas mainam 'yon, kesa sila ang dumalaw sa akin. Hehehe!

So un, and again, HAPPY SEMBREAK!!

Pointer is applicable to all prog'g language

2008-10-06T23:24:00.001+08:00

Guys, napaka-importante talaga ang Data Structure and Algorithm na subject. Na-realize ko po ito noong may project po kami sa Delphi about swapping value application. Noong pinagawa po kami ni Maam Aresta nito, biglang pumasok sa kokote ko ung ginawa namin kay Sir Alejandro sa DSA. Ang iniisip ko habang sinasabi ni Maam 'yung pinapagawa sa aming program is about pointers.

Ok, there are two signs na dapat i-consider sa pag-gamit ng pointer: One is the addressing variable at ang isa naman ay ang value of variable.

Sa C++, (ampersand & sign) siya po yung nag-a-address sa variable.
ang (asterisk * sign) naman ay yun yung value ng variable pointed by the pointer.

Sa Delphi naman po, ang (@ at sign) ang address variable habang
ang (^ sign) naman ang value of variable (pointer).

Parang tanga lang - Excerpts from fiscaPlyder

2008-10-01T16:34:00.001+08:00

One time, nanonood lang ako sa youtube, then na-pitikan ko itong video na ito. I think, it's 5 years ago pa ata ito noong nasa GMA pa si Kaka Daniel Razon sa Unang Hirit! Hehehe!

Balak kong mag pod-cast dito

2008-09-27T21:23:00.001+08:00

sana matupad ang balak ko. lahat ng mga sample podcast ko iho-host ko dito sa blogsite na ito./

When i have a long break in school...

2008-09-24T15:37:00.001+08:00

When i have a long break schedule, where am I Going to?

Madalas po sa library lang ako napunta. Una, mag-babasa lang muna ako ng dyaryo sa may ST Quad, tapos kapag gusto kong magbasa ng libro related sa mga subjects ko, napunta naman ako sa engineering section sa may second floor ST. Masarap magbasa kung may mahaba kang break.

Noon, lagi kong pinupuntahan ung Filipiniana Section, nagbabasa ako doon about history of the philippines, it's culture traits and traditions, etc.

Until now, ganun pa rin ang ginagawa ko. Just imagine, medyo mahal ung singil sa atin sa Library Fee so sinusulit ko na lang ito.

rainy days and mondays

2008-09-24T15:20:00.001+08:00

Ayaw ko talaga ng maulan na araw. Last tuesday (September 23, 2008), nabulahaw ako ng traffic sa may taft avenue. Basta kapag bumuhos na ang ulan sa may taft, asahan mo na may traffic na agad. Nabasa yung text ko sa Teleradyo then nabalita nga daw na bumaha sa tapat ng PGH.

Anyways, noong araw ding 'yon, medyo hindi naging maganda ang araw ko. ewan ko ba. maigi na lang at pumasok ako nung araw na iyon kasi nga may pagagawa pala sa amin ung prof namin sa tatlong minor subject.

May nakuha na akong idea about snake program in C++ (Data Structure and Algorithm), sa Webpage naman, baka may ipagawa na lang sa amin. Tapos sa Delphi naman, may ipagagawa din.

SAna ma-settle ko na ito para mag second sem na!

Finals for First Sem, getting Near!

2008-09-20T23:57:00.001+08:00

Here me again, writing something for nothing! Hehehe!! Actually, I want to tell a li'l bit about this Finals. I am hoping that we will pass our major subjects and I pray that he give us more perseverance and patience in our studies.

This past weeks, I have lots of experiences in different areas. In our school, there are days that we didn't class due to the preparation of our school for the evaluation (IQuAME). Frankly speaking, I don't get any interest in this preparation, I don't know why despite of the good benefits of IQuAME for our university. Anyways, good luck to Adamson.

Another one is I have already a DSL connection last saturday. At last! I enjoy it for now. But I heard some of my friends they complain the frequent DC. Umm! I understand why some of us do experience DC most of the time.

So before the week starts, I shou'd furnish my project in Webpage Composition and Development where we have a three javascript-rellated project. It's quite easy but I want to enhance it in design so that I can get a higher grade from Prof. Villanueva. Nice!

So long for now. Take Care folks!

-rdaconcepts

In DS & A - Classes

2008-09-17T09:18:00.001+08:00

It is based on our lecture in Data Stucture and Algorithm that...

A class is an expanded concept of a data structure: instead of holding only data, it can hold both data and functions.

An object is an instantiation of a class. In terms of variables, a class would be the type, and an object would be the variable.

Classes are generally declared using the keyword class, with the following format:

class class_name {
access_specifier_1:
member1;
access_specifier_2:
member2;
...
} object_names;

www.adamsonitm.com

2008-09-05T09:56:00.002+08:00

http://adamsonitm.com is not available on the net. However, the domain is only changed and you may visit it.

http://adamsonitm.net

=======

Estudyantipid101 at one year

2008-08-18T18:50:00.001+08:00

Uploaded on authorSTREAM by rdaconcepts

Gusto kong umatend ng seminar sa Y.4.IT

2008-08-08T09:56:00.001+08:00

aatend ako sa Seminar sa UP about Search Engine Optimization at tungkol sa Web Semantics. Bale mura kapag nag-palista ka sa School ninyo. Sa AdU kasi, yung prof namin sa DSA ang kasama doon 'pag punta doon sa Diliman pero hindi ako interesado sa Day 4, mas interesado ako sa Days 1 & 2 about nga doon sa Web Semantics at Search Engine optimization. Kaso, medyo confussing kasi nga nag-dadalawang isip ako kung uunahin ko pa bang magpakabit ng DSL o itong seminar? Nakakahiya kasi sa mga kaklase ko sa DSA na inaya kong umatend e.

Sana, may pambayad na ako, habol ko doon yung learnings about web semantics at Search Engine Optimization although may nalalaman na ako in passing to SEO pero siyempre, iba pa rin kapag may certificate ka to proof na may inatenan kang seminars about SEO para in the near future e maisasama ko ito sa Curicullum Vitae mo.

Anyways, kung makaka-attend ako, mas mainam. Pero kung hindi, meron pa naman siguro next time.

I am giving a copy of Delphi 7 installer

2008-08-08T09:46:00.001+08:00

Nag-bibigay po ako ng installer ng Delphi7. To those who wants a copy of Delphi 7, please approach me in our class and please give me your USB to transfer the file.

Nauna ko nang binigyan si Bea, ewan ko kung na-install na niya. So be it!

Anyways, kung ayaw nyo naman at kung nag-tatanong kayo kung saan ako naka-download, hanapin nyo na lang sa categories yung code-gear.

Siya nga pala, gusto ninyo ng Open Collaboration sa project natin sa Delphi kay Ma'm Aresta? Sige, ang next topic ko naman ay tungkol sa free tutorial sa Delphi.

I am not feeling well!

2008-07-28T14:37:00.001+08:00

Tinatamad talaga ako ngayon! Masama pa pakiramdam ko since last three weeks due to my cough. Kasi, hindi pwede umabsent dahil sa kailangan kong bumawi para sa midterm. Anyways, Ano nga ba ginawa ko ngayon? Una sa DSA namin kanina, hindi na namin ginagamit ang C Language, nag-start na kami sa C++. Tapos sa Webpage, nag-start na kami sa Javascript. Tapos sa Delphi, nag-start kami sa Nested IF-Else.

So, sana lang gumaling na ang ubo ko. Para kasi akong asong tahol ng tahol. Nakakahiya kasi e. Lalo na kaninang umaga. Nakaka-hiya yung ubo ko kanina sa bus.

Classmates, about sa delphi

2008-07-25T10:30:00.001+08:00

naka-download na po ako ng delphi 7 sa source na ito. bale hanapin nyo na lang yung file name na DelphiPersonal7.zip tapos kapag na-download nyo na, i-unzip nyo na lang. And then, wala pang kasamang serial number yang na-download n'yo. Bale kailangan nyo pang i-register 'yan sa website na ito. Tapos, sa may baba, hanapin n'yo yung Delphi 7 Personal at i-click n'yo. Bale yang nakikita ninyong image sa may kaliwa ay yung webpage ng Codegear.

Ngayon, kung gusto nyo naman ng free serials without registration, i-Google nyo na lang at i-type nyo ang search string na ito: 'Delphi 7 Personal Free Serials' at kayo nang bahalang pumili ng mga serials na inilabas ng resulta ng google.

Disclaimer: ingat lang po sa mga malwares ng mga website(s) na nag-poprovide ng free serials and cracks. You should have an Anti Virus to protect your PC.